💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ‌ گُم‌نَام💐

‌ گاهی با خود می‌اندیشم، در پایانِ این جاده‌ی صبر، چه در انتظارم خواهد بود؟ مرگ؟ یا همان زندگی‌ای که همیشه آرزویش را داشتم؟ شاید سهمِ من از این همه صبر، یک روزِ روشن باشد؛ روزی که دیگر مجبور نباشم برای نفس کشیدن، با بغض‌هایم بجنگم. شاید تمام این شب‌های بی‌پایان، مقدمه‌ی صبحی باشند که سال‌هاست در انتظارش نشسته‌ام؛ صبحی که در آن، برای اولین‌بار از تهِ دل بگویم: «ارزشش را داشت... تمامِ این صبر، ارزشش را داشت.» _آسمانی🕊

‌ انسان‌هایی که فاقد همدلی هستند... نه تنها قادر به درک شرایط دیگران نیستند، بلکه حتی نمی‌توانند این را درک کنند که اعمالشان ممکن است به دیگران آسیب برساند

‌ ای پنجره‌ها، از پشتِ شیشه‌های غبارآلودتان، از پسِ پرده‌های رقصان و خاک‌های سرگردان، به دنیای آدم‌ها بنگرید. بنگرید و با چشم ببینید این هیبت‌های درشتِ هم‌خانواده را که بی‌خبر از حال همسایه‌ی خویش به سر می‌برند. چراغِ اتاقکِ خویش را خاموش می‌سازند و توجهی بر نورِ کم‌سویِ شمعِ نیمه‌افروخته‌ی اتاقکِ کناری نمی‌کنند. ای پنجره‌ها، از پنجره بودن خرسند باشید که فرزند آدم بودن دردِ دیگری دارد #کاذب

‌ انسان‌هایی که فاقد همدلی هستند... نه تنها قادر به درک شرایط دیگران نیستند، بلکه حتی نمی‌توانند این را درک کنند که اعمالشان ممکن است به دیگران آسیب برساند

سوالی، پشنهادی، انتقادی. متن، شعر، دل نوشته‌ی....منتظرم...🤝 https://t.me/HarfChatBot?start=3ddea9685634

آدمی که ارزش مهربانی را نمی‌فهمد، نباید تو را از مهربان بودن پشیمان کند؛ فقط باید یاد بگیری مهربانی‌ات را به هر کسی و به هر قیمتی ندهی... 🖤🤝

#آوای_گم‌نام..🍃 #حقیقت_تلخ..🖤

این روزها یک جمله را بیشتر از همیشه می‌شنوم: "شکر که هستی..." "چقدر مهربانی، شکر به وجودت..." نمی‌دانم چرا، اما هر بار که این واژه‌ها را می‌شنوم، یک حس عجیب در دلم می‌نشیند؛ انگار آدم‌ها بیشتر از همیشه متوجه بودنم شده‌اند... گاهی با خودم می‌گویم شاید مرگم نزدیک است؛ چون همیشه شنیده‌ام وقتی رفتن آدمی نزدیک می‌شود، محبت اطرافیانش بیشتر آشکار می‌شود. شاید هم این فقط خیال من باشد، نمی‌دانم... اما این روزها یک تصمیم هم گرفته‌ام؛ وصیت‌نامه‌ام را بنویسم... نه از ترسِ مرگ، شاید فقط برای این‌که بعضی حرف‌ها را آدم باید پیش از آن‌که دیر شود، جایی به امانت بگذارد.... 🤝

🖤

..........

امیدوارم مرگ مهربان و آرام‌تر ما را به آغوش بکشد چنان که بویدن گلی.... یارب ما از سختی سکرات موت به تو پناه می‌بریم

بدنم سوگوار است؛ سوگی که سال‌هاست در من ادامه دارد. و من هر روز، تکه‌ای از جانم را در میان چرخ‌دنده‌های روزگار می‌گذارم گویی برای اثبات زنده‌بودنم باید هر روز چیزی از خودم را از دست بدهم

تا ابد حسود......♥️ #خاطرات_واژه‌ها...🌷

"♥️"

خوشحالم، چنین حالتی را برای شما دارم... خواهش میکنم، جانِ دل...مهربانی..🫂🫀

که تو را آروز کنم......🌷

مره سر غیرت نیار.. 😒