ژوزفین

خسته‌ام. انگار دارم با پای پیاده مسیری رو می‌رم که همه با ماشین از کنارم می‌گذرن. نگاهم می‌کنن و بعضا برام زبون درازی می‌کنن.

شهر از لنز دوربین | از روزها.

متوجه شدم که من فقط غمگین نیستم؛ انگار احساساتم کمرنگ شدن انگار همه چیز روی حالت کم‌صداس. نه خوشحالی پررنگه واسم ،نه ناراحتی انگار یه چیزی درون من خاموش شده.. شاید خاموشی هیجان..

آخ که اگه زندگی یک بار هم به ساز ما می‌رقصید، چی می‌شد!!

چرا داره اینجوری می‌گذره؟

همیشه نرسیدن دردناک نیست؛ گاهی فهمیدن اینکه برای چیز اشتباهی جنگیدی دردناک‌تره.

صبح بخیر جوان ایرانی. ریدم تو بختت.

درود خدایان بر فصل آیس لاته.

این روزها علاوه بر قافیه، اخلاق و ادب رو هم باختم.

این منتال هلث چیه که از ما دریغ کردی آخه؟

واقعا اونی که به ما گفت جهان سوم تا سه بیشتر بلد نبوده بشمره.

More to grow, More to be.