. شعر .

🤍.

نفسم شعر و تنم شعر و روانم شعر است؛ من اگر شعر نباشد بخدا می‌میرم:)

اصلا به قيافه نيست شما هلو هم باشی ، يكى با پياز بهت خيانت ميكنه.

در دلت یادی هم از من نیست می‌دانم ولی من زمانی در دل سنگت مزاری داشتم...

شعر‌هایم‌ همگی ترجمه‌ی دلتنگیست... بی ‹تـو› دلتنگ‌ترین‌ شاعر تاریخ ‌منم!

نمی‌آید به چشمم هیچکس غیر از تو این یعنی به لطف عشق تمرین میکنم یکتا پرستی را:)!🫀

ننگ است اگاهی از شعر و دوا ارزو هست باشد مهر و وفا

من گرفتار تو بودم تو دچار دگري من همه مست تو اما تو خمار دگري .

وعده دادی تا ابد باشی کنارم، ماه من؛ مرد رویایم نبودی، وعده‌ات ارزانی‌ات!

عشق بازی‌می‌کند خورشید با چشمان تو تا نرفتم من به جنگ آفتاب عینک بزن

محرم دل، مطلب تن، مقصدِ جانم تویی!

به‌ کسی‌ کینه‌ نگیرید‌ دل‌ بی‌کینه‌ قشنگ‌ست، به‌ همه‌ مهر‌بورزید ، به‌ خدا‌ٰ مهر‌ قشنگ‌ست‌:)

دلتنگم و دیدار تو درمان منست بی رنگ و رُخَت زمانه زندان منست‌

نشان نمی‌دهد ظاهرِ چنان سنگم ولی قسم به صبوری عجیب دلتنگم

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

بوسه ای از سرِ مستی به لب یار زدم آتشی بر دل دیوانه و بیمار زدم🫠

خسته‌ام مثل درختی که به تنهایی خود بی ثمر مانده و کابوس تبر می‌بیند . .

مثل آذر ماه ِ کردستان ، نبودت سرد بود . . کلبه‌ی سرد مرا شهریور اهواز کن

هی نوشتیم زِ حُسن و لب و خال و وجنات کاش می شد که دو واحد عملی پاس کنیم🌚