نشانیِ سوّم

دو تا ژانری که شباهت اندکی به هم دارن

فانتزی یا کلاسیک. 🙏🏻✨ البته من محدود به ژانر ها نیستم کلا.

بریم بعدی.

من هنوز خیلی صادق نخوندم. اما به‌نظرم رنج در آثار کافکا هم حاصل مواجهه انسان با جهان مدرن و اضطراب وجودیه. رنج محصول رو بیشتر یاد فلسفه‌ی شوپنهاور اسکل میفتم فقط.🙏😭😂

بریم برا بعدی ؟

البته ادبیاته و قریحه بخونیم لذت ببریم بقیش رو درست میشه کرد

رنجی فضیلته که حاصل باشه نه محصول رنجی که در هدایت و کافکا تا به حدی که حداقل من خوندنم صرفا محصوله اون رنجی فاخره که از چیزی حاصل بشه مثل رنجی که شما مثلا توی اثار تولستوی میبینی اون رنجی که سرگی میکشه یا مثلا ایوان

می‌دونم این نظر رو خیلی شنیدم. ولی از طرفی به‌نظرم رنج رو به هنر تبدیل کردن رسالت هنره. حتما نباید خوشحال و امیدوارمون کنه. باید تجربیات تلخ و بدمون هم بتونه به یه چیز تلخ و بد زیبا تبدیل کنه. حالا هر چه‌قدرم باعث بشه از زندگی دست بکشیم.

فرانسه صدتا نویسنده غنی داره از بالزاک و هوگو بگیر تا سارتر و رولان کافکا همون هدایته تو ادبیات خودمون ادبیاتشون شاید خوب باشه ولی اومدیم زندگی کنیم نیومدیم اضافه به رنجمون کنیم که

بریم بعدی؟

می‌دونم.😂😂😂

نه قصر رو جزو درام حساب نکردم. بیابان تاتار‌ها رو بعضی‌ها می‌گن اقتباس از قصره. بوتزاتی از فضای کافکایی اقتباس گرفته. (خودم بیشتر خوشم میاد نفهمم کتاب از رو چه اثری الهام گرفته تا بیشتر بهم خوش بگذره. برا همین گفتم.)😭😂

البته اینکه من از کافکا کلا دل خوشیم ندارم بی تاثیر نیست 😅

البته قصر رو نمیشه خیلی درام دونست خیلی ساده بگم قالب درامه محتوا فلسفه اگر حالتون خوب نیست یا یچیزی این حدودا خب شاید خوشتون نیاد

ترجمه‌های دیگه رو نمی‌دونم. اما به‌نظرم با ترجمه‌ی سروش حبیبی خوب بود. نشر ماهی.

اگه قصر کافکا رو هنوز نخوندی، بیابان تاتار‌ها از بینو بوتزاتی می‌تونه برات مناسب باشه. کتابی درباره‌ی فقدان، تعلل و آرزو‌های بربادرفته. من چون ایتالیا دوست دارم، اینو هم دوست داشتم. امیدوارم تو هم خوشت بیاد.

سبک کار فرانسویه و ایجاد حسرتم میکنه هم برای عاشق و هم برای معشوق

آدولف از بنژامین کنستانتن که داستان عشق تابو گونه و اندکی مریض گونه است به حدی زیبا عاشقی به همراه غم در بین سطر سطر کتاب جریان داره که از خون حدود ۱۵۰ صفحه کوتاهش قطعا پیشمون نمیشی

23 درام

خب بابا جون اولین کانال. که اسمشم خیلی💅😔 می‌باشه.