࿚‌‌‌᷒ ྀᩫ𝗿𝗮𝘀𝗽𝗯𝗲𝗿𝗿𝘆𖧧

به چشم های پاکت قسم خوردم... چشم هایی که خیلی وقته زندگیمن!

"تو ستاره ها رو تماشا میکردی، با نور ستاره ها مسخ میشدی و من به این فکر میکردم که تنها ستاره ی این شهر روبه روم ایستاده، ستاره ی چشم های تو این شهر رو کازابلانکای من میکرد."

همه چیز از چشماش شروع شد..)

عزیز کرده قلبم؛ تو نشنیدی ولی صدات زدم که بازم بشنوی! دور بودی، خواب بودی، خسته بودی، ولی صدات زدم...

اگه این چشم‌ ها اولین و آخرین اقیانوس تیره‌ی دنیا باشه، قول می‌دم از غرق شدن داخلش نترسم

باهم خندیدیم، باهم گریه کردیم، این احساسات ساده شاید همه چیز من بودند!

من؟ گمشده ای تو دوست داشتن تو.

تو غمگین ترین آبیِ منی:)

گفتم حالم خوبه؛ اما در واقع حس میکنم که دارم آروم آروم خودم رو از دست میدم! دیدن خودم که همیشه تظاهر میکنم حالم خوبه ناراحت کننده و دردآوره.

من هنوز به "قول انگشتی" اعتماد دارم.

داستان مارو جایی نمی نویسن هیچ وقت روی پرده سینما نمیره هیچکس برای کسی تعریفش نمیکنه ولی... هنوز یه داستانه و هنوز قشنگه مگه نه؟

زندگی ما چیزی نیست جز افکارمون..

بنظرت وقتی نگاهت میکنم بقیه میفهمن که دارم یه فرشته رو میپرستم؟

اینا رو میبینی آقای رنگو؟ همشون رنج کشیدن...

نشد بهت بگم خیلی چیزا رو...)

i can't sleep.