بْرمش

منی دردیں دل ءِ زیمر ھچ کس ءَ نہ کنت گمناک۔ https://t.me/Balochistan_qandeel

زند ءِ تہ ءَ تُرسوکیں انسان ھزاراں رند مِر اِیت، بلے دلیر بس یکبرے مرگ ءِ تام ءَ چِش اِیت۔ https://t.me/Balochistan_qandeel

ما وتی سرجمیں زندگی ءَ ￴بس گوں ھمے امیت ءَ ￴ گوازین ایں، کہ باندا ما وتی وشتریں روچ ءُ ￶ زندگی ءَ ￴ گوازین ایں ، بلے ما اے گپ ءَ ￴بے ھیال کنیں کہ زندگی مرچیگ اِنت باند بس یک وابے۔ https://t.me/Balochistan_qandeel

✍۔سیپ اللہ دھانی https://t.me/Balochistan_qandeel

منارا  تئی  گُلیں   مهر ءُ   زهیراں  باز پرماتگ وت ءَ  چہ  درکپگ  روچے وتی  شوهاز پرماتگ منی  تو  گلزمین ءِ  ءُ  منی  تو گیرت ءُ ننگ ءِ تئی  هونیں  دیدگاں  مارا  گم ءِ  امباز پرماتگ نہ بیت گوں تو برگ بولان, مارا مهلبیں ڈیهہ ءِ پهازگ  کمبر ءَ  روچے  پہ ستک ءُ راز پرماتگ نیاں من شائرے باسد کہ کشّاں گوهریں گالے تْرسیں  درداں  منی  دست ءِ کلم آواز پرماتگ ✍۔باسد هوت https://t.me/Balochistan_qandeel

گِستا بباں مدامی چہ اِلم ءُ وانگ ءَ دیوالے انچیں بستگ پمن زمانگ ءَ ✍۔مراد شاکر https://t.me/Balochistan_qandeel

وھدیکہ یک زوراکے یک راجے ءَ را گُلام کنت گُڑا آ راج ءِ زمہ واری بیت کہ پہ وتی زمین ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی راجی پَجّار ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی دود ءُ ربیدگانی رکینگ ءَ، پہ ماتی زُبان ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی آجوئی ءَ، ءُ پہ وتی وشھالیں بانداتے ءُ آیوکیں پدریچ ءِ رکینگ ءَ جنگ بہ کنت ءُ وتی زمین ءَ چہ زوراک ءَ چہ پچ بہ گیت۔ ترا اگاں زمین نہ بوت تو ھمے سرپد ببو کہ تو اے دُگنیا ءَ ھما ھُشکیں دارے کہ تئی ماندارگ ءَ اُوں مردم نیا اَنت۔ https://t.me/Balochistan_qandeel

اے تو ئے کہ پہ تو گنوکاں من چو وَ ھرکس منی تب ءَ نکپ ایت ✍۔مبارک کازی https://t.me/Balochistan_qandeel

وھدے سنگاریت وت ءَ دل ءَ مئے آسے کپیت دیدگاں سک دنت من ءَ دست ءِ گلاسے کپیت ✍۔سیپ اللہ دھانی https://t.me/Balochistan_qandeel

🏜 https://t.me/Balochistan_qandeel

ہر دمگ ملکموت نشتگ راہ ءِ سرا اوست نوں کئے بکنت مرچاں ساہ ءِ سرا ✍۔مراد شاکر https://t.me/Balochistan_qandeel

اجیب مسیت ءِ دروازگ کبل اِنت ءُ دسنماز گرگ ءَ اَنت مسیت ءِ کولر ءِ آپ ءِ گوں یک براتے بدل بوتگ ھرچی ھاوند ءِ لوگ ھم مرچاں بوتگ بُراکے اجیب نہ اِنت ماں زمانگے کہ درستاں پٹگ اَنت پشتکپتگیں نرگس ءَ من ھم شرتر چہ تو نیاں رُستگ آں ھمے چاگرد ءِ توک ءَ زمیر مرتگ ءُ پهکاں رھادگ انت ھمے یکیں کِشک ءَ گوں زُمزُم ءِ آپ ءَ کمو شود اِت مارا بلکیں سپا بہ بیت اے سلیں جون مئے زندگی ءِ پلم ءَ ڈایلوگے نیست سامت اِنت کسہ لُنٹانی جایگ شتگ ائید لِزت ءُ رمزان ءِ وشی چُپت کن ، جلدی ملا ترا کاپِر گُش اِیت ازمکار آرپ بلوچ اَت چنڈین اِیت مرچاں شیر پر کن چلیم اِنت اِشکن تابش ءَ بلکیں مرچاں گوں وردن بوتگ ایں گردن کہ لوسی ءَ زان ایں ءُ مھرنگ ءَ ناں اَجیب اِنت جھان اَجیب تریں ما زان ایں نہ زان ایں بلے گش ایں زان ایں زھم جن وت ءَ زان ایں ءُ زهمے نہ جن ایں درستیں چیز اظهر مِن ءَ الشمس من چے بہ گُش آں کہ وت پھک ءَ گند اَنت ماں شپ ءُ تھاری اد مور ءَ گند اَنت ماں روچ ءُ روژنائی اِستال ءَ گند اَنت توار وَ نہ تونت بہ دنت ، کسی ءَ پنت اجیب بوتگ اَنت ازمکاراں ژند بگند ئے جنگ اَنت گوں وتی دل ءُ رنگ اد ءَ هرچ چیز ءَ هست اِنت لالا کیمت بها کن اَنت ازم ءَ گوں ازم ءِ چیدگ ما پیداک بوت ایں ماں درد ءِ باریگ کہ کس نہ انت اد ءَ کس ءِ کسیگ چاگرد ھنچوش زمین اِنت رند چہ زمین چنڈ من چے بہ گش آں کہ وت پھک ءَ گند اَنت کازی ءِ گپ ءَ مرچاں پھکاں مار اَنت ھنچوش زوراک انت مرچاں بنی آدم کہ وت وتی جند ءِ گردن ءَ سوار اِنت

شِنگ کنت شپ کہ ماھکانے ءَ ترانگاں کاریت دل پِلانے ءَ