𝖶𝗁𝗂𝗌𝗉𝖾𝗋𝗌 𝗈𝖿 𝖺 𝖲𝗈𝗎𝗅 🏳️‍🌈🏳️‍⚧️

ما بین چنلایی که چنین کانسپتی دارن اولین چنلی که میبینم واقعا مادرانست اینجاست مرسی دیوا بابت محتوای یونیکت و حرفای درستت💋

https://t.me/Whispersofasoul/22257 روشا تو کامنتارو ندیدی همه سلطنت طلب ها داشتن از ادبیات تجاوز و زن‌ستیزانه استفاده میکردن و وقتی من به یکیشون گفتم از حرفت(که ادبیات تجاوز داشت) تریگر شدم گفت باید دیدگاه تخمیتو درست کنی و همین سلطنت طلبا اومدن ززآ و جاوید نام هاش رو "اصلاح طلب" خطاب کردن و چیزای دیگه که تو چون کامنتارو ندیدی نمیدونی

https://t.me/Whispersofasoul/22225 اینارو می‌گه فکرکنم

وای خیلی حق هستید

https://t.me/Whispersofasoul/22214 خیلی بامزه‌س چیزی که کلا تو فرهنگ کیری این کشور هست رو ربط می‌دن به سلطنت طلبا و می‌خوان نشون بدن همه سلطنت طلبا این تفکر رو دارن😭😭😭

https://t.me/Whispersofasoul/22177 سکوت معنا دار سید علی خامنه ای

سایت جاویدنامان هست همشون https://t.me/Whispersofasoul/22169

چه چنل خوبی، چه اونر باحالی، خوب که برگشتی😭

میشه یه چیزی بگم ؟ حالا اصلا راجب بای ها نیست اما خب برام سوال شد اونی که وارد رابطه می شه با همجنسش و یا خودش یا طرف مقابلش رو جنس مخالف تصور می‌کنه و از الفاظی مثل شوهرم(برای لزبین ) زنم ( برای گی )استفاده می‌کنه چیه ؟ حتی توی رابطه ی جنسی هم یکی باید نقش جنس مخالف رو داشته باشه حالا یا با کمک س ک س توی یا عروس که بعد معتقد هستند که همجنسگرا هم هستن نمی‌دونم راستش روی مخمن

یک باخت برای تو چون من دانش آموز رشته انسانی نیستم😛

جیغ مهرانه من و تو رو می‌گه😭😭😭

باشه روشا جون فهمیدیم دانش اموز رشته انسانی هستی نمیخواد نشون بدی چیزی از سیاست حالیته

دوتا بچه دبیرستانی اومدن دراما راه میندازن و از سس خرسی دفاع میکنن بیایید برید خودتونو بکشید یا درس بخونید بابا بچه سال های گوه

راستی می‌گیا🥀🥀🥀

با افتخار جنگ طلبم برو بمیر

عشقم میگه جنگ طلب وطن فروش یعنی عرزشیه دیگه خنگول

گور بابات بابا ریدم دهن خودت و دولتت الهی جنگ شه سوراخ سوراخ کنن امثال تو رو “وطن فروش” ما در ازای پول بیشتر دریاچه ی خزر رو ندادیم بره🤨

رقص سوگ نوعی سوگواری آیینی و نمادین است که در مراسم خاکسپاری و یادبود برخی ایرانیان برگزار می‌شود. این مراسم به طور خاص در جریان سرکوب معترضان انجام گرفته، که در آن خانواده و دوستان کشته‌شدگان در سوگ از دست دادن آن‌ها می‌رقصند یا کل می‌کشند. این رفتار، ریشه در سنت‌های کهن ایرانی و اساطیری دارد که در آن مرگ جوانان ، با مناسکی شبیه به جشن و حماسه همراه می‌شود.

در ایران‌ باستان، نگاه عمیقی به سوگواری وجود داشت. گذشتگان ما معتقد بودند که فرد داغ‌دار نباید با سکون و بی‌تحرکی، اجازه دهد انرژی مرگ در خانه‌اش ماندگار شود. رقص سوگ یا رقص عزا در آیین‌های کهن ایران، برای دور کردن فضای سنگین سوگ بود. آن‌ها با حرکات دست و چرخش بدن، سعی می‌کردند حریم خود را از آلودگی‌های روانی مرگ پاک کنند و به زندگی دوباره سلام بگویند. این رقص‌ها، پلی بود میان دنیای زندگان و کسی که از میان آن‌ها رفته بود.

سیاوش، فرزند کیکاووس، به دلیل تهمت‌های سودابه و برای اثبات بی‌گناهی خود از آتش عبور کرد. او بعداً به توران پناهنده شد، اما در آنجا با دسیسه‌ی گرسیوز، به دست افراسیاب (پادشاه توران) به ناجوانمردانه‌ترین شکل ممکن کشته شد. قتل سیاوش، خشم و اندوهی عظیم در ایران و توران برانگیخت و نمادی از مظلومیت شد. پس از کشته شدن سیاوش، ایرانیان به سوگ نشستند. در توصیف شاهنامه و منابع تاریخی دیگر (مانند آثار ابوریحان بیرونی)، این سوگواری تنها یک گریستن ساده نبود، بلکه به یک آیین بزرگ تبدیل شد که به آن «سوگ سیاوشان» یا «کینه سیاوش» می‌گفتند.

ویژگی‌های این آیین که به رقص سوگ نزدیک است: مویه و نوا: زنان و مردان در دسته‌های منظم گرد می‌آمدند، گیسوان می‌بریدند، خاک بر سر می‌ریختند و با آهنگ‌های خاصی (که امروزه به آن «مویه» یا «مرثیه‌خوانی» می‌گوییم) نوحه می‌سرودند. حرکات آیینی: آنچه در منابع تاریخی به عنوان «حرکات» در سوگ سیاوش یاد شده، شامل گشتن به دور میدانی خاص و انجام حرکاتی دسته‌جمعی بود. این حرکات به نوعی بازنماییِ دراماتیکِ نبرد و کشته شدن سیاوش بود که به آن «نمایش آیینی» نیز می‌گویند. استمرار آیینی: این سوگواری تا سال‌ها بعد، حتی پس از اسلام، در برخی مناطق ایران به صورت یک سنت نمایشی باقی ماند. در این آیین، گروهی به عنوان «سوگوار» حرکات موزونی را با نظم خاصی انجام می‌دادند که بازتاب‌دهنده‌ی اندوه عمیق و همبستگی ملی بود.

از نگاه روان‌شناسی مدرن، رقص سوگ یا رقص عزا تنها یک رفتار سنتی نیست، بلکه یک «مکانیسم دفاعی سالم» برای پردازش تروما یا همان آسیب‌ روانی است. وقتی روان انسان با یک فقدان غیرقابل‌باور مواجه می‌شود، دچار وضعیتی به نام «انجماد» می‌شود. در این حالت، فرد احساس می‌کند از درون خشک شده و هیچ احساسی ندارد؛ این همان مرحله‌ای است که مغز سعی می‌کند از ورود حجم بیش از حد درد جلوگیری کند. روان‌شناسان حوزه‌ی سوگ معتقدند رقص عزا، فرد را از این حالت انجماد خارج می‌کند. وقتی فرد شروع به انجام رقص سوگ می‌کند، در واقع به مغز خود فرمان می‌دهد که «من هنوز زنده هستم و می‌توانم حرکت کنم.» این یک پیام قدرتمند برای بازگشت به دنیای واقعیت‌هاست.

😭