مامان ".
Kanalga Telegram’da o‘tish
تو با خیلی از حرفات من و یاد خیلی از آدما میندازی مامان . (نْیشتمآن) -𝑀𝑜𝓂'𝓈 𝒽𝑜𝓊𝓈𝑒 𝓅𝑜𝓈𝓉 🕰: @moms_wordsbot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
363
Obunachilar
-324 soatlar
-47 kun
+8730 kun
Postlar arxiv
363
-🎬 احساسات در بازیگری ٭.
بازیگری فقط گفتن دیالوگ نیست . بازیگر باید بتونه احساسات شخصیت رو هم به مخاطب منتقل کنه . برای این کار اول باید شخصیت رو بشناسه و بفهمه چرا این حرف رو میزنه ، چرا این رفتار رو داره و پشت هر واکنشش چه حسی وجود داره . مثلاً ناراحتی همیشه با گریه کردن نشون داده نمیشه . بعضی وقت ها یک سکوت ، پایین انداختن نگاه ، آروم حرف زدن یا حتی تلاش برای پنهان کردن احساسات میتونه ناراحتی شخصیت رو نشون بده . همین موضوع برای احساساتی مثل خشم ، ترس ، شادی ، اضطراب ، هیجان و دلتنگی هم وجود داره . هر احساسی میتونه به شکلهای مختلفی دیده بشه و بازیگر باید بتونه مناسبترین شکل رو برای شخصیت خودش پیدا کنه . از طرفی احساسات همیشه جدا از هم نیستن . ممکنه یک شخصیت همزمان عصبانی و ناراحت باشه ، یا خوشحال باشه ولی در کنارش استرس داشته باشه . همین ترکیب احساسات باعث میشه شخصیت طبیعیتر و واقعیتر به نظر برسه . - بدن و حرکات بازیگر ٭. بازیگر حتی وقتی حرف نمیزنه هم میتونه با بدنش بازی کنه . طرز راه رفتن ، نشستن ، ایستادن ، حرکت دستها ، فاصله گرفتن از بقیه و حتی سرعت حرکت میتونه بخشی از شخصیت رو نشون بده . مثلاً یک شخصیت خجالتی ممکنه کمتر ارتباط چشمی داشته باشه یا حرکاتش محدودتر باشه ، در حالی که یک شخصیت بااعتمادبهنفس ممکنه راحتتر حرکت کنه و از فضای اطرافش استفاده کنه . پس بازیگر باید بتونه بدنش رو کنترل کنه و حرکاتش رو با شخصیت و شرایط صحنه هماهنگ کنه . - صدا و بیان ٭. صدا هم یکی از مهمترین ابزارهای بازیگره . بلندی یا آرومی صدا ، سرعت حرف زدن ، مکث ، تأکید روی بعضی کلمات و حتی نفس کشیدن میتونه احساس و منظور شخصیت رو تغییر بده . یک جمله ممکنه با لحن عصبانی ، ناراحت ، شوخی یا ترسناک کاملاً متفاوت به نظر برسه . برای همین بازیگر باید روی بیان ، لحن و کنترل صدای خودش کار کنه . حتی سکوت هم میتونه بخشی از بازی باشه . گاهی یک مکث کوتاه قبل از گفتن یک جمله ، بیشتر از خود دیالوگ احساس رو منتقل میکنه . - نگاه و حالت چهره ٭. چشمها و حالت صورت هم نقش خیلی مهمی توی بازیگری دارن . گاهی یک نگاه میتونه چیزی رو بگه که چندین جمله نمیتونن . اینکه بازیگر به چه کسی نگاه میکنه، چه زمانی نگاهش رو برمیگردونه و چطور به اتفاقات اطرافش واکنش نشون میده ، میتونه احساس و رابطهی شخصیت رو نشون بده . حالت چشمها ، ابروها و لبها هم میتونن احساسات مختلفی رو منتقل کنن . البته لازم نیست همهی احساسات با حرکات خیلی شدید و اغراقشده نشون داده بشن گاهی یک تغییر خیلی کوچیک در چهره طبیعیتر و تأثیرگذارتره . - ارتباط بین بازیگرها ٭. توی تئاتر بازیگر فقط دیالوگ خودش رو نمیگه و منتظر نمیمونه نوبتش بشه . باید واقعاً به بازیگر مقابلش گوش بده و به حرفها و حرکاتش واکنش نشون بده . گاهی یک نگاه، یک مکث یا حتی یک واکنش کوچیک میتونه باعث بشه یک صحنه خیلی طبیعیتر و واقعیتر به نظر برسه . درواقع بازیگر باید بتونه با بقیهی بازیگرها ارتباط داشته باشه و اتفاقات روی صحنه رو واقعاً دنبال کنه . - حضور و تمرکز روی صحنه ٭. وقتی بازیگر وارد صحنه میشه ، باید تمرکزش رو روی نقش و اتفاقات نمایش نگه داره . ممکنه روی صحنه اتفاق غیرمنتظرهای بیفته یا حتی بازیگر یک اشتباه کوچیک داشته باشه ، ولی مهم اینه که بتونه خودش رو جمع کنه و از نقش خارج نشه . تئاتر زندهست و همین باعث میشه هیچ دو اجرایی دقیقاً مثل هم نباشن . بازیگر باید بتونه خودش رو با شرایط مختلف هماهنگ کنه و همچنان فضای نمایش رو حفظ کنه . و در نهایت بازیگری فقط حفظ کردن متن و گفتن دیالوگ نیست . بازیگر باید بتونه با احساس ، صدا ، بدن ، نگاه ، حرکت و واکنشهاش یک شخصیت رو زنده کنه . وقتی همهی اینا کنار هم قرار میگیرن ، مخاطب فقط یک بازیگر رو روی صحنه نمیبینه ؛ بلکه با شخصیت و داستان همراه میشه و احساسات اون رو درک میکنه . شاید قشنگترین قسمت تئاتر همین باشه ؛ اینکه چیزی که روی صحنه اتفاق میفته واقعی نیست ، ولی احساسی که به مخاطب منتقل میشه میتونه کاملاً واقعی باشه .
363
Repost from N/a
خب اینو فور بزنید تا همین الان همینجا بگم کدوم موجود elf hame هستید 🧚🏻♀
-فور نزنید تموم شد ( اگر دوستمید یا تو چنلتون عضوم فور بزنید )
@challengehead here.
