📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر

به چنگ آورده‌ام گیسوی معشوقی خیالی را خــدا از مــــا نگیـرد نعمــت آشفتــه‌حـالی را خدا را شُکر امشب هم حریفی پیشِ رو دارم کــه با او مــی‌توان نوشیـد ساغرهای خالی را مــرا در بر بگیـر ای مهـربان هـر چنـد می‌دانم نـدارم طـاقـــت آغـــوش یــک دریـا زلالـــی را ز مستـی فـاش می‌گـویم تو را بوسیـده‌ام اما کسـی بـاور نـدارد حـــرف مســـت لااُبـالـی را من آن خاکم که روزی بستر رودی خروشان بود کنـار چشمـه بشکن بغـض ایـن ظرف سفالی را . #فاضل_نظری 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

از جــاذبـه‌ی عشـق جهـان سرشار است چندان که زمين از آسمان سرشار است روزی، روزی بـه اوج بـرخــواهـم گشت رؤيای مـــن از كبــوتـران سرشار است . #سینا_سنجری 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️رفیق 🍀به پاس سالها رفاقت وحق استادی تقدیم به فرامرز محمدی پور عشق موسیقی باران شمالی است رفیق لمس یک خوشه سبز تر شالی است رفیق عصر یک جمعه پاییزی ویک گوشه دنج شعله آتش ویک چای ذغالی است رفیق گاه دور از همه درخلوت تنهایی خود کلبه ایی چوبی و با سقف سفالی است رفیق دست آن دختر بافنده که دل بسته به دار مثل قابی شده حک بر دل قالی است رفیق گاه هم پشت به دنیای پر از دغدغه ها غرق در وسعت دریای خیالی است رفیق آنقدر پای دلت را به خرابات نکش قسمتت گاه در این دور وحوالی است رفیق 🛑✳️✍️فرزاد حسین زاده-تهران 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️بیهوده یک عمردنبال پاسخیم اما هنوز پرسش خود را هم پیدا نکرده ایم یک عمر بیهوده می دویم بیهوده چشم می چرخانیم و عاقبت اگر چه هنوز آن پرسش نیافته را پیدا نکرده ایم، با یک دو لحظه زمزمه ی مرگ گویا تمام پاسخ خود را شنیده ایم آرام می شویم آرام می شویم چون سنگ ها که هرگز نه پرسشی ست در سرشان نه التماس پاسخ در چشم های شان 🛑✳️✍️حمیدرضا شکارسری 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑بخش شعر و شاعری تقدیم میکند 🛑سردبیر فرهنگی و ادبی 🛑دکتر مریم وثوقی هزاران درود و سلام خدمت شما همراهان عزیزرادیو راهیان شعر . در اخرین روزهای گرم تیرماه بهترینهارو برای شما ارزومندم.🌺 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑در برنامه ی نشست ادبی ردپای بارانِ لنگرود "وطن در ادبیات فارسی" روایت شد 🛑دومین‌جلسه‌نشست‌رد‌پای‌باران، با موضوع درنگی‌بر‌وطن‌در‌ادبیات‌فارسی‌ در‌سالن‌شهید‌کامیاب‌ آموزش و پرورش لنگرود‌برگزار‌گردید. 🛑در آغاز: فرامرز‌محمدی‌پور"دبیر نشست ادبی باران به  ‌دیدگاه‌شاعران‌ایرانی‌و‌اروپایی‌در رابطه‌با‌وطن‌مطالبی‌بیان کرد مبنی‌بر‌اینکه‌ شاعران‌درنگاه ادبی وطن‌را‌نماد‌هویت، عشق، آزادی‌و‌همبستگی‌می‌دانند‌و در‌شعر‌فارسی توجه‌به‌تاریخ، زبان‌و‌فرهنگ‌ملی‌پر‌رنگ‌تر‌است‌در‌حالی که‌در‌شعر‌اروپایی‌آزادی، استقلال‌سیاسی و‌شکل‌گیری‌ملت‌بیشتر‌مورد‌تاکید‌قرار گرفته‌است. 👈سپس‌"دکتر‌موسی‌علیزاده‌" دبیر زبان و ادبیات فارسی در رابطه با دیدگاه‌شاعران‌‌شفیعی‌کدکنی، خاقانی‌،قطران تبریزی‌و‌ملک‌الشعرای ‌بهار‌با موضوع مفهوم‌وطن و‌ایران‌‌ مطالب ارزشمندی ارائه نمودو اینکه مفهوم وطن از دیدگاه محمدرضا شفیعی کدکنی با مفهوم وطن در شعر بسیاری از شاعران قرون گذشته تفاوت‌هایی دارد. شفیعی کدکنی وطن را تنها یک سرزمین جغرافیایی نمی‌داند، بلکه آن را مجموعه‌ای از تاریخ، فرهنگ، زبان، هویت و خاطره‌های مشترک می‌داند. در شعر او، وطن جایگاه ریشه‌های فرهنگی و معنوی انسان است و عشق به وطن با آزادی و حفظ هویت ملی پیوند دارد. مولوی وطن را جایگاه روح و عالم معنوی می‌داند، نه یک سرزمین جغرافیایی. بر اساس نظریه طرح‌واره (استعاره مفهومی) انسان مفاهیم انتزاعی را با استفاده از تجربه‌های عینی و روزمره درک می‌کند. «وطن» نیز یکی از مفاهیمی است که در شعر و ادبیات از طریق استعاره‌های مفهومی بیان می‌شود. 👈وی اظهارداشت :ملک‌الشعرا بهار، در قصیدهٔ معروف «دماوندیهٔ دوم» (سرودهٔ ۱۳۰۱ هجری شمسی)، مفهوم وطن را نه به صورت مستقیم، بلکه در قالب یک تمثیل سیاسی و حماسی به تصویر کشیده است. او در این شعر، کوه دماوند را نمادی از ایران مظلوم و خشمگین معرفی می‌کند که در بند ظلم و سکوت فرو رفته است. 👈فرامرز‌محمدی‌پور‌با خوانش اشعاری در‌رابطه‌با وطن و درنگ های ادبیات پایداری ؛ مجموعه شعر" وطن" از زنده یاد مهدی اخوان لنگرودی  را به تحلیل و بررسی نشست و درخشانیِ این اثررا در کلید واژه ی وطن دانست. 🛑👈در‌برنامه ی پایانی اسماعیل‌یکتایی، داوود‌خانی ، سیدحبیب‌اسماعیلی،‌فریدون‌‌نورمحمدی،نسرین‌‌پورنقی‌باهوش، سید‌ه‌فربیا‌حسینی‌‌و فرامرز محمدی پور به شعرخوانی در رابطه با وطن و زندگی پرداختند. 🛑شایان ذکر است برنامه ی نشست ادبی ردپای باران با مجوز اداره ی کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان در روزهای یکشنبه ی آخر هر ماه در محل کانون شهید کامیاب آموزش و پرورش لنگروداز ساعت ۱۷ عصر تا ۱۸/۳۰ برگزار می شود. این برنامه ی ادبی با همکاری اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی لنگرود،موسسه ی فرهنگی هنری خورشید گیل ودیلم، انتشارات آوای غزل و کانون شهید کامیاب آموزش و پرورش لنگرود برگزار می گردد. 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️عصر یکشنبه ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ ،دومین‌جلسه‌نشست‌ ادبی ، رد‌پای‌باران، با موضوع درنگی‌بر‌وطن‌در‌ادبیات‌فارسی‌، با حضور جمعی از شاعران و دوستداران شعر، در‌سالن‌شهید‌کامیاب‌ آموزش و پرورش لنگرود‌برگزار‌گردید. در ادامه میخوانید👇 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️. هر نقصی، به نام زیبایی‌شناسی نجات پیدا می‌کند؛ هر بی‌نظمی، به نام تاریخ توجیه می‌شود و هر آشفتگی، خود را به جای پیچیدگی جا می‌زند. باید از ابتدا آغاز کرد. فرم، شبیه محتوا نیست؛ فرم، منطقِ محتواست. اگر جهان از هم گسیخته است، شعر حق دارد از هم گسیخته باشد، اما حق ندارد بی‌منطق باشد. زیرا جهان نیز هرگز بی‌منطق فرو نمی‌پاشد. ویرانی، هندسه دارد. زلزله، قانون دارد. مرگ، نحو دارد. حتی آشوب، از نظمی پنهان فرمان می‌برد. هنر، کشف همین نظمِ پنهان است، نه تقلید از آشفتگیِ سطحی. بسیاری از شعرهای امروز، شکستِ استعاره را با شکستِ جهان اشتباه می‌گیرند. استعاره، ناتمام می‌ماند؛ تصویر، رها می‌شود؛ روایت، قطع می‌شود و شاعر می‌گوید: جهان نیز چنین است. اما این فقط نیمی از حقیقت است. جهانِ جنگ، جهانِ تبعید، جهانِ فروپاشی، واقعاً پیوسته نیست؛ اما آیا آگاهیِ انسان نیز هنگام تجربه‌ی این جهان، کاملاً تصادفی عمل می‌کند؟ هرگز. انسان، حتی در میان آوار، الگو می‌جوید؛ حتی هنگام سوگواری، حافظه را سازمان می‌دهد؛ حتی در لحظه‌ی مرگ، میان گذشته و اکنون رابطه برقرار می‌کند. آگاهی، آخرین مقاومتِ انسان در برابر آشوب است و شعر، صورتِ هنریِ همین مقاومت. از همین‌جا باید میان «آشفتگی» و «آشوب» تمایز گذاشت. آشفتگی، فقدانِ رابطه است؛ آشوب، وجودِ رابطه‌ای است که هنوز خوانده نشده است. این دو را نباید یکی گرفت. متنی که صرفاً رابطه‌ها را قطع می‌کند، هنوز به فرم نرسیده است. فرم، آن لحظه آغاز می‌شود که خودِ گسست نیز تابع قانونی نامرئی باشد. بزرگ‌ترین شعرهای مدرن، دقیقاً از همین‌جا بزرگ شده‌اند. آن‌ها جهان را بازنمایی نکردند؛ منطقِ پنهانِ جهان را بازآفریدند. اگر زبانشان شکسته است، شکستگی نیز نحو دارد؛ اگر تصویرهایشان پراکنده‌اند، پراکندگی نیز مرکز ثقل دارد؛ اگر سکوت در آن‌ها حضور دارد، سکوت نیز بخشی از دستور زبان متن است. هیچ چیز اتفاقی نیست؛ حتی تصادف. این همان نقطه‌ای است که نقد ادبی باید بی‌رحم باشد. نباید از شاعر پرسید: «آیا جهانِ تو آشفته است؟» باید پرسید: «آیا آشفتگیِ تو، قانون دارد؟» زیرا هنر، گزارشِ ویرانی نیست؛ تأسیسِ صورتِ ویرانی است. در اینجا، مفهومِ زیست‌جهان اهمیت پیدا می‌کند. زیست‌جهان، فقط مجموعه‌ای از تجربه‌ها نیست؛ نحوه‌ی ممکن شدنِ تجربه است. جنگ، فقط خانه را ویران نمی‌کند؛ کارکردِ خانه را ویران می‌کند. فقط خیابان را نمی‌بندد؛ رابطه‌ی انسان با خیابان را تغییر می‌دهد. فقط زبان را زخمی نمی‌کند؛ شیوه‌ی اعتماد کردن به زبان را از میان می‌برد. بنابراین، شعرِ جنگ زمانی بزرگ می‌شود که این دگرگونیِ نسبت‌ها را صورت‌بندی کند، نه صرفاً خودِ حادثه را. از این رو، پراکندگیِ موتیف‌ها، به خودیِ خود، نه امتیاز است و نه ضعف. پرسش، پرسشِ دیگری است: آیا این موتیف‌ها، در سطحی عمیق‌تر، یکدیگر را تولید می‌کنند؟ آیا میان آن‌ها نوعی جاذبه‌ی پنهان وجود دارد؟ آیا اگر یکی حذف شود، ساختمانِ متن فرو می‌ریزد؟ اگر پاسخ منفی باشد، با مجموعه‌ای از تصویرهای درخشان روبه‌رو هستیم، نه با یک جهان. شعر، محلِّ جمع‌آوریِ تصویرهای زیبا نیست؛ شعر، معماریِ ضرورت است. هر سطر باید دلیلِ سطرِ بعد باشد؛ هر سکوت باید نتیجه‌ی سکوتِ پیشین باشد؛ حتی پرش، باید از جایی پرتاب شده باشد. و شاید بتوان همه‌ی این بحث را در یک جمله خلاصه کرد: ویرانی، موضوعِ هنر نیست؛ ویرانی، ماده‌ی خامِ هنر است. هنر، آن لحظه آغاز می‌شود که انسان، از دلِ فروپاشی، قانونی را کشف می‌کند که خودِ فروپاشی از دیدنِ آن ناتوان است. این، تفاوتِ آشفتگی با فرم است و همین، مرزی است که شعرِ بزرگ را از شعرِ صرفاً متأثر جدا می‌کند. 🛑📻شبکه ی مجازیرادیوراهیان شعر 🛑📻رسانه ی فرهنگی وادبی 🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️📚آشفتگی، هنوز فرم نیست 🛑✳️✍فرید کیانی یکی از بزرگ‌ترین سوءتفاهم‌های شعر معاصر، از همان لحظه‌ای آغاز شد که ویرانی، جایگزین معماری شد. گویی کافی بود روایت از هم بپاشد، استعاره نیمه‌کاره بماند، تصویرها یکدیگر را رها کنند و زبان از پیوستگی خود دست بکشد؛ آن‌گاه می‌توانستیم بگوییم: فرم، خودِ فروپاشی است. اما این گزاره، بیش از آنکه یک کشف باشد، یک آسودگی است. زیرا اگر هر گسستی فرم باشد، دیگر هیچ شکستی وجود ندارد... در ادامه میخوامید

. ✳️سردمدار این جریان، سید علی مشتاق اصفهانی (م ۱۱۷۳ ق) بود و جمعی دیگر از شاعران سده دوازدهم از قبیل: هاتف اصفهانی، صهبای قمی، آذر بیگدلی و عاشق اصفهانی او را در این مسیر، همراهی کردند. در این دوران، در حوزه رباعی هیچ شاعر خلاق و اثرگذاری پدید نیامد و نهایت همت شاعران، اقتفا و استقبال از رباعیات موفق پیشین بود. جالب اینجاست که تا مدت‌ها، نسل قدیم دانشگاهیان ما که هیچ شناختی از شعر دوره صفوی نداشت و چیزی جز انحطاط در آن نمی‌دید و راه‌های لذت بردن از شعر امثال صائب و بیدل را بلد نبود، برای این گروه مقلّد کف می‌زد و آنها را ناجی شعر فارسی معرفی می‌کرد. در اینجا برای آنکه نوع برخورد شاعران مکتب بازگشت ادبی را با رباعیات قدیم ببینیم، تعدادی از رباعیات مشتاق اصفهانی را با رباعیات قدیم مقایسه می‌کنیم تا عیار کار این دنده عقب رفتن‌ها، دست مخاطبان بیاید. *مشتاق اصفهانی (ص ۱۸۲): این گل، کف دست گلعذاری بوده ست وین غنچه، سر انگشت نگاری بوده‌ست این خار که بر دامن گل چنگ زده‌ست دستی است که بر دامن یاری بوده‌ست *خیام (طربخانه، ۳۲): این کوزه چو من عاشق زاری بوده‌ست در بند سر زلف نگاری بوده‌ست این دسته که در گردن او می‌بینی دستی است که بر گردن یاری بوده‌ست. *مشتاق (ص ۱۸۴، ۱۸۷): مجنون که ز جان برای جانان بگذشت جان را آخر سپرد در دامن دشت می‌گشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی می‌گفت تا زبانش می‌گشت *مجد خوافی (هفت اقلیم، ۶۹۱): مجنون به زبان حال دایم در دشت لیلی گویان به گرد وادی می‌گشت می‌گشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی می‌گفت تا زبانش می‌گشت *مشتاق (ص ۱۸۴): ای گلبن! طفل غنچه پرورده توست ای گلشن! چتر گل سراپرده توست ای گل! دل عندلیب خون کرده توست ای باد بهار! این همه آورده توست! *سلمان ساوجی (جُنگ رباعی، ۵۲۸): ای ابر بهار! خار پروده توست وی خار! درون غنچه خون‌کرده توست ای غنچه! عروس باغ در پرده توست وی باد صبا! این همه آورده توست! *مشتاق (ص ۱۹۰): نه تاج و نه تخت و نه نگین می‌ماند نه سلطنت روی زمین می‌ماند ساقی! تو ز لطف شیشه و ساغر را خالی کن و پُر کن که همین می‌ماند *صوفی مازندرانی (جُنگ رباعی، ۷۶۴): ای شاه! نه تخت و نه نگین می‌ماند آخر به تو پنج گز زمین می‌ماند صندوق خود و کاسه درویشان را خالی کن و پُر کن که همین می‌ماند. *مشتاق ( ص ۱۸۶): پرورده بنفشه‌ای که این موی من است آورده شمیم جان که این بوی من است آراسته جنّتی که این روی من است افروخته دوزخی که این خوی من است *ادیب صابر (نزهة المجالس، ۳۷۲): مَه، بر طبقی نهاده، کین روی من است وز مشک، هزار حلقه، کین موی من است گل، بر کف خود کرده، که این بوی من است شوری به جهان فکنده، کین خوی من است! *مشتاق ( ص ۱۹۸): من عهد و وفات سست می‌دانستم در راه جفات، چُست می‌دانستم از تیغ فراق اینکه آخر خونم می‌ریختی، از نخست می‌دانستم. *مهستی گنجوی (المعجم، ۹۸): من، عهد تو، سخت سست می‌دانستم بشکستن آن، دُرُست می‌دانستم این دشمنی ای دوست که کردی با من آخر کردی، نخست می‌دانستم! *مشتاق (ص ۱۹۴): زین پیش مرا بود ز بخت فیروز هر شب، شب قدر و روز، روز نوروز افغان که ز یاد روی و موی صنمی اکنون نه شبم شب است نه روزم روز *بابا افضل (جُنگ رباعی، ۳۶۴): تاریک شد از هجر دل‌افروزم، روز شب نیز شد از آه جهان‌سوزم، روز شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم اکنون نه شبم شب است و نه روزم روز ‌‌‌‌‌‌🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

استاد افضلی 📚رباعی در مکتب بازگشت 🛑✳️✍استادسیدعلی‌میرافضلی ✳️شاید چیزی در جهان ملال‌آورتر از شعر تقلیدی و تکراری نباشد. باز تولید شعرهای بلند آوازه، نه فقط دستاوردی برای ادبیات ندارد، که انرژی و اثر مثبت شعرهای دست اول را نیز ضعیف می‌کند. در اواسط قرن دوازدهم، گروهی از شاعران اصفهان، که از نازک‌خیالی‌های شاعران سبک اصفهانی یا هندی آزرده خاطر بودند و تخیل پیچیده و استعارات خاص آنها را بر نمی‌تابیدند، مکتبی را بنیان گذاشتند که به «مکتب بازگشت» معروف است و همان‌گونه که از نامش بر می‌آید، به اسلوب‌ها و شیوه‌های سخن‌پردازی شاعران سبک خراسانی و عراقی باز گشتند و به دلیل ماهیت واپس‌گرایانه حرکت‌شان، نتوانستند اثر ارزشمندی که چیزی به تاریخ غنی شعر پارسی بیفزاید، خلق کنند؛ و جز تعداد انگشت شماری شعر مثل ترجیع بند هاتف اصفهانی که خود را از سطح زمانه بالاتر کشید، مابقی در حوزه خلاقیت، آثاری نحیف و کم بنیه بودند. در ادامه میخوانید👇 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈درنگی در شعر 🛑✳️تهیه وتنظیم مطالب ادبی👇 🛑✳️#فرامرز_محمدی_پور شاعر،نویسنده،پژوهشگر،روزنامه نگار گیلانی(لنگرود) 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈☀️🌻🌈بخش صبحگاهی تقدیم می کند 🛑✳️🌈☀️درود همراهان گرانقدر رادیو مجازی راهیان شعر، روزتون بخیر هر صبح فرصتی‌ست برای جبران آنچه دیروز حسرتش را خوردی و تلاشی برای فردایی که آرزویش را داری پس امروزت را دریاب بی‌اندوه گذشته و با امید به آینده 🛑✳️امروزتون روشن و قشنگ 🛑همراه ما باشید در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈امروز دوشنبه ۲۹تیرماه ۱۴۰۵🌈🛑 🛑✨بنام خداوند بخشنده مهربان✨🛑 . 🛑🌈هر‌آنڪھ محبتِ‌خدارادرقلبش‌داشتہ‌باشد همه‌چیز‌را‌زیبـا‌مۍبیند… . 🛑📻شبکه ی مجازیرادیوراهیان شعر 🛑📻رسانه ی فرهنگی وادبی 🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️چه خوبست قبل از خواب 🛑✳️زمـزمه کنیـم خدایا 🛑✳️آخر و عاقبت کارهای ما را 🛑✳️ختم به خیر کن 🛑✳️آرامـش شب نصیبتان 🛑✳️فردایتان پراز خیروبرکت 🛑✳️شبتون بخیر همراهان عزیز رادیو راهیان شعر. 🛑📻شبکه ی مجازیرادیوراهیان شعر 🛑📻رسانه ی فرهنگی وادبی 🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸