Dead poets society

سیر نمیشم از "تو"

سلام غم عزیزم، چند روزی خبری ازت نبود. نه سراغم آمدی و نه گوشه‌ای از دلم را بهانه کردی که خودت را نشان بدهی. کمی نگران شدم؛ عادت کرده‌ام همیشه یک جایی از روز پیدایت شود و آرام کنارم بنشینی و سهم خودت را از سکوت من برداری. امروز اما برگشتی، پر سروصدا و مهیج، برعکس همیشه. خوش آمدی غم عزیزم؛ فقط بنشین و بگذار کمی کنار هم ساکت باشیم؛ تو دست‌هایت را دور من حلقه کن و من هم وانمود می‌کنم از دیدنت خوشحالم.

این چند روز حالم خوب نبود و تصمیم گرفتم یهویی ژورنال کنم.🥞🍊

- پنج صبح در حال گدایی محبت از گربه‌ها:

Maybe not everything inside us needs a name. Some thoughts stay unfinished, some feelings get tangled, and some memories quietly become a part of us without ever asking for permission. I think there’s something beautiful about not understanding everything. About letting things be messy. About carrying a thousand thoughts and still choosing not to turn them into words. Maybe we’re all a little like thatunfinished, complicated, full of lines going in different directions. Trying to grow, trying to let go, trying to make sense of things that were never meant to make sense. And maybe that’s okay. Maybe not every feeling needs to be fixed. Some things are only meant to be felt, quietly, somewhere between chaos and silence