"دخترِ شعر"

من تنها نامت را می‌دانم، و تو حتی نامی از من به یاد نداری. من تنها چهره‌ات را دیده‌ام، و تو حتی تصوری از چهرهٔ این درخت بی‌نشان نداری. نه صدایت را شنیده‌ام، و نه صدایم را شنیده‌ای. با این همه، گمان می‌کنم روح‌هایمان در آن جهان، پیش از این، یک‌بار یکدیگر را ملاقات کرده بودند.

حس صمیمی و مهربون بدون غل و غش و ساده چنلت:)