دخـــتـــرِ شـــعـــر🌻
Kanalga Telegram’da o‘tish
اینجا، مأمنِ واژههاییست که از سکوت زاده میشوند. شعرها، نوشتهها، و ردّ روحِ من بر کاغذ. تخلّص: ارغوان «من از تبارِ شعرم...» 🖇📚✒️
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
611
Obunachilar
-2824 soatlar
-507 kun
+4030 kun
Postlar arxiv
طبق عهدِ الست،
همهٔ ارواح در یک روز آفریده شدهاند؛
پس گویی روحها، پیش از آنکه در قالبِ جسم و زمان پراکنده شوند،
از یک مبدأ آمدهاند؛
همسن، همریشه و آشنا با حقیقتی مشترک.
با خودم فکر میکردم این اشتراکِ بزرگ
باید روزی موجبِ وصال و درمان شود؛
باید میانِ روحهایی که از یک آغاز آمدهاند،
راهی به سوی یکدیگر وجود داشته باشد.
اما فهمیدهام که چنین نیست.
عشق، حتی اگر میانِ دو روح شکل بگیرد،
الزاماً به وصال نمیانجامد.
همانطور که ممکن است به پسرِ فقیر به عشق نرسد،
به مردِ بالغ و توانگری با سرمایهٔ فراوان نیز میتواند به عشق نرسد.
پس شاید عشق، آن چیزی نیست که برای زمین آفریده شده باشد؛
شاید دوست داشتن، پیش از آنکه برای جسمِ خاکیِ ما باشد،
برای چیزی فراتر از آن است.
13 Noy, 13:03
13 Noy, ~20:03
واقعا حالا من میگم عشق
عشق و فلان عشقی وجود نداره
هست ها برای اینجا نیست
13 Noy, 12:57
13 Noy, ~19:57
ولی پاییز آدم کیف میکنی
سرد خنک بوی نم بارون🙂↕️❤️🔥🙂↔️
13 Noy, 12:53
13 Noy, ~19:53
از فصل تابستون فقط گیلاسش خوبه و اگر نه خوبیه دیگه نداره🙄
13 Noy, 12:52
13 Noy, ~19:53
