My‘words

می‌دانستم من و او، هرچه که قبلا بوده‌ایم، دیگر نیستیم!

Sessizliğime alıştılar, oysa ben içimde çığlık atıyorum...

Zaman geçiyor ama ben aynı acıda kalıyorum...

Her şey normal görünüyor, ben hariç...

Bu hayat böylemi olur?

insan bazen en çok hendinden yorulur...

یازمشدی: " گوزلریمه یولون دوشسه بیرده گَل. "

من‌تلاشمو کردم همه چیزو درست کنم ولی دیگه زورم به نخواستن تو نرسید...

منو رنجی پیر میکنه که نه میتونیم درستش کنم نه میتونم راجبش با کسی حرف بزنم...!

"آنقدر در مغزم" با خودم حرف زده ام که اگر ؛ آنها را می‌نوشتم کتابی به نام: (تمایل به خاموشی،در پس ذهنی نا آرام.)

Kimse bilmez, ben en çok kendime yenildim...

Kimse anlamıyor… belki de alıştılar susmama...

Gece olunca her şey daha çok acıtıyor...

Unutmak kolay olsaydı, bu kadar yorulmazdım...

من آخرین حرفاتو به دل که نه به جونم گرفتم هیچوقت نمیخبشمت...

تویی که مرا به این حال انداختی خدایی که تورا ببخشد خدای من نیست...