آلـنـد

من و همه‌ی «اگه نشد چی»هام، شبا موقع خواب:

تورا به چای دعوت کنم یا به باقیِ عمرم؟ 🤍

نخست گندم بکارید که نان از بیگانه نخوریم سپس انسان پرورش دهید تا عزت این مملکت در دست فرزندانش بماند «امیر کبیر»

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس زهر هجری چشیده‌ام که مپرس گشته‌ام در جهان و آخر کار دلبری برگزیده‌ام که مپرس آن چنان در هوای خاک درش می‌رود آب دیده‌ام که مپرس من به گوش خود از دهانش دوش سخنانی شنیده‌ام که مپرس سوی من لب چه می‌گزی که مگوی لب لعلی گزیده‌ام که مپرس بی تو در کلبه گدایی خویش رنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس

و ' شعر' آخرین شفای اندوه آدمی . .

شرحِ درد از من مخواه! این داستان پیچیده‌‌ است. - حسن دهلوی

یادت باشد آدم‌ها به اندازه‌ای که مهربان هستند، احمق نیستند . . .

گر ز درون شکسته‌ای، فاش مکن که خسته‌ای سیمین بهبهانی

کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ -داستایفسکی.

به قول صابر ابر: چه عجیب. هنوز هم امید دارم.

‏خواب بعد حموم واقعا نجات دهندست.

وقتی میمیرید نمی فهمید که مرده اید؛ تحملش فقط برای دیگران سخت است... بی شعور بودن هم مشابه همین وضعیت است!

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش مرا از غَم نجات می‌داد.