Text

هربار تصمیم گرفتم فراموشت کنم،تمامیه دنیا شبیه تو شد.

آدمی که بخواد یا میشه یا زمینو زمانو‌ میگاد تا بشه.

تماشای غریبه شدن کسی که زمانی همه چیزت بوده،خیلی غم انگیزه.

بچه بودیم تکلیف عذابمون میداد، بزرگ شدیم بلاتکلیفی.

کاش آدما درد حرفایی که میزنن‌‌ رو حس کنن.

احترام تا جایی خوبه که به قیمت بی احترامی به خودت تموم نشه.

شما برای یه نفر مهم باش اون موقع میبینی چطوری هم به شما توجه می‌کنه هم به بقیه کاراش میرسه.

اما تو چی ... شدی برا مَن ، مَردم

ترجیح میدم کلا نباشی اگه حتی یک درصدم تو بودنت شک داری.

دیگه ایموجی کنار اسمت رو برداشتم؛ میتونی بری بمیری.

نشستی داری کاراتو میکنی، یهو به این فکر میکنی کاش هیچوقت وجود نداشتی، نه اینکه بمیری، کلا از ابتدا وجود نداشتی.

فک میکنی فراموشش کردی ، تا اینکه یهو میبینیش

کسی که بارها رنجت داده تغییر نمی‌کنه، این تویی که باید تصمیم بگیری رنجت رو تکرار نکنی.

‏فقير تويى كه منو ندارى.

یه روزی دنبالت میگردن که یا خودت نیستی یا حست.

‏تفریح بزرگسالی خوابه دوستان، دنبال چیزهای عجیب نگردید.

‏این داستان از چشم افتادن آدم‌ها هم واقعا ترسناکه. چه کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم احمق.

‏من به ازایِ هر بار پذیرفتن، یه تیکه‌ از وجودم رو کُشتم.

اونی که داشت تموم‌ میشد من بودم نه غمام.

هر وقت بتونین قبول کنین که بعضی ها هنوزم میتونن براتون عزیز باشن ولی تو زندگیتون نباشن یعنی بزرگ‌ شدین و من ای کاش هیچوقت بزرگ نمیشدم.