مُسَطِّع

همین که به این نیت میخواید گریه کنین این آتش داره گُر میگیره. راهِ معرفت صبر میخواد. این استعداد رو به مرور باید پرورش بدیم.

راست میگن.. یه راهکار برای زیاد شدن اشک چشم برای امام حسین بگید.. از وقتی متوجه شدم اشک ما مرهم برای زخماشونه میخوام مثل ابر بهار گریه کنم ولی نمیشه این قلبمو میشکونه..

در مجموعِ عمل، گناه. آتیش که روشن میکنی اگه فوتش کنی گُر میگیره. اگه خاک روش بریزی رو به خاموشی میره. استغفار و توبه و معرفت آتشِ اشک رو تند میکنه مثلِ دمیدن در اون و گناه و بی معرفتی و ناشکریِ این دستگاه، مشت مشت خاکه که بر رویِ این آتیش میریزیم. هر کسی تقوایِ بهتری داشت، اخلاقِ خوش تری داشت و طالبِ معرفت بود، به مرور اشکش هم زیاد شد. معمولا تدریجی ست این کِثرَتِ اشک نه دَفعَتاً و یهویی...

راه اشک ریختن تو روضه امام حسین چیه؟ چی این اشکو ازمون میگیره

خیلی تلاش کردم ولی امروز حالم حالِ نوشتن نیست... اگه دوست دارید بیاید گپ بزنیم: http://t.me/HidenChat_Bot?start=770582253

خیلی راه دارید. برکت باشه

منی که هزار و خرده ای کیلومتر راه دارم تا تهران چی

عجله دارینا... نه بابا چند ماه دیگه. خیلی هم دور نیست ولی نزدیک هم نیست. چند ماه که بشه کاری کرد...

روضه همین دهه‌ اول برگزار میشه؟

آخرش میفهمید من اصن کسی نیستم

آخرش میفهمیم اسمش زهیر نیست

حق میگید...

دیدم یکی از اعضای کانال عکس گذاشتن که کربلا، خوشا به سعادتشون واقعاً و ان‌شاءالله که زیارتشون قبول باشه، این رو دیدم یادم اومد در این رابطه یک نکته بگم ان‌شاءالله همه متوجه باشیم. اونم اینکه امشب جلسه ای بودیم که در اون پاتوقدار مراسم که بسیار آدم متشخص و بزرگواری هستن صحبتی کردن که کربلا رفتن خیلی مهم و خوبه و اجر مخصوصی داره ولی نوکری کردن توی جلسات روضه هم به خصوص درون محرم مهمه، ایشون گفتن که هیئت ما نزدیک ۲۰ نفر از خادمانش رفتن کربلا و انجام کارها سخت‌تر شده و هدف صحبتشون این بود که جلسات رو خالی نزارن..

اصن یکی از نیات این کار اینه که فارغ از ممبر و فالوِر دوشادوشِ هم نوکری کنیم. از این فازا بیایم بیرون. مطرح فقط حسین باشد و بس...

قرار به صدا زدنم نیست اونجا قراره همه حسین رو صدا کنیم...

گوشتون رو بدید به صداهااا هرجا نام زهیر شنیدید برگردید😂

معلومه که نه مگه تحفه ام

یعنی رونمایی نمیکنید از خودتون؟

جزئیات خاصی نداره. از روضه به قدرِ روضه انتظار داریم... یه روضه ای برقراره خانوادگی یا دوستانه تشریف میارید. روضه و گریه و سینه زنی و پذیرایی و کمی هم به تبع با آدمایی که مدت ها در مجازی همدیگه رو میدیدید، حضوری معاشرت میکنین و خلاص.

قرار نیست چنین اتفاقی بیفته. منم مثلِ دیگران میام و میرم.