ʟᴀꜱᴛ ᴛɪᴍᴇ

کشتیت که به گل بشینه همه پیاده میشن،اونجا تازه میفهمی همه سوارت بودن نه همراهت.

میتونستی قبل اینکه یهو بری ب زبون بیاری که میخوام برم، به‌دردنخور.

بگا رفتن قلبم تقصیر تو بود ولی خب باعث شدی بفهمم عشقی که میتونم نسبت به یه ادم داشته باشم میتونه قوت قلب یه آدم باشه

در مانده قلبی که زخم هایش هنوز به یاد توست.

تو شدی برا من؛مردم

"عزیزم تو خط چشمم نیستی که هعی ادامه بدم تا درست شی همون اول پاکت میکنم"

من امتحان کردم، چیزی که یه روز میخوای و نمیشه یه روز میشه و نمیخوایش چون دیره.

نه که نگذره، می‌گذره، ولی دیگه هیچ‌وقت اون لحظه‌ها، اون آدم‌ها و اون حس‌ها تکرار نمی‌شن.

فراموشت میکنم.... تو پنجمین فصل سال، تو چهارمین ماه زمستون، تو فرودگاهی که کشتی میاد، ساعت 62:25 دقیقه ، توشبی که آسمونش خورشید داره، تاریخ 33 ام اسفند، وقتی که روی ماه ایستادیم، تو فصل بهاری که عید نداشته باشه، توی سالی که هیچوقت ماه کامل نشه، توی هفته ای که پنجشنبه نداشته باشه، وقتی که دیگه دوست نداشته باشم، همین قدر غیر ممکنه!!

هر کی از زندگیت رفت، به صورت ساجست اینستا برمیگرده