بَعدِ سکوت؛

رفتی‌و‌‌پرخون‌کردی‌چشایی‌مارو🫠؛

اعتیاد شدیدی به هیچ پیدا کردم هیچ کاری نکردن هیچ جا نرفتن هیچی نگفتن.

:)!

خیلی چیزا انتخاب من نبود، ولی تقاص همشونو با روح و روانم پس دادم.

گر ستم خوب است آری بر شماهم می‌رسد هرچه می‌خواهی بدی کن وقت ماهم می‌رسد از همان دستی که دادی بی گمان خواهی گرفت ترکه هایت را بزن چوب خدا هم می رسد...

احمد سلمانی

حتی اگر درخت‌ها دوباره شکوفه بدهند و بهار بیاید، درخت‌های از دست رفته که بیشترین سهم را در دیدن بهار داشتند، هرگز برنمی‌گردند.

«رنجی که پذیرفته می‌شود، انسان را می‌سازد؛ رنجی که انکار می‌شود، او را می‌شکند.»

جنایت و مکافات - فئودور داستایفسکی

ولی امشب یه جور دیگه غمگین بودم:)

آن شب و شب‌ های بعدی بسیار نخوابیدم؛ و فهمیدم اندوهی که آدم را نمی‌کُشد، به شکل‌ های دیگری درمی‌آید که از مرگ بدتر است.

به تو فکر می‌کنم، و تمامِ تنم بوی دلتنگي گرفته.

«یک ماه از خونین‌ترین شب زمستانمان گذشت.»

گاهی از تو می‌نویسم و گاهی از وطن گویی مسائل مهم دنیا فقط شمائید.

‏تو بی‌حوصله ‌ترین، ناراحت ترین و کم صحبت ترین ورژن خودمم.

تو می‌گویی صبر کنم غم تمام می‌شود اما اینجا هیچ چیز تمام نمی‌شود، جز آدم‌ها.

خدایا تو آرامش خودتو حفظ کن ما خودمون بزرگیم

رد این اشک‌ها، با هزاران لبخند هم از گونه‌های ما پاک نمی‌شود.

فک نکنم دیگه حالمون خوب شه.