بَعدِ سکوت؛

خداااا

کی بهم گفت ترم تابستون بردارمممممم

مریضی درس خوندن الکی دارم😂😂

شاید بپرسید چه مریضی؟

من مریضم ایا؟؟؟

رفیق تو هم برام شدی مردُم نه اینکه غریبه شده باشی فقط دیگه اون رفیقی نیستی که دلم میخواست باشی

میرم چایی دم کنم. گور پدر خودت و نوتیفی که ازت ندارم.

بیدار که می‌شم، دوباره همه چیز یادم میاد.

مشکل ما اینه که هی می‌خوایم درستش کنیم، در حالی که باید ولش کنیم.

بعضی وقتا مجبوری؛ تو فضای بغضت بخندی، دلت بگیره ولی دلگیری نکنی، شاکی بشی ولی شکایت نکنی، گریه کنی اما نزاری اشکات پیدا بشن، خیلی چیزارو ببینی ولی نادیدش بگیری، خیلیا دلتو بشکنن و تو فقط سکوت کنی.

من افسرده نیستم و زندگی رو هم خیلی دوست دارم ولی فکر می‌کنم دیگه نمی‌شه این زندگی رو به جایی رسوند.

دیگه پیامی از من دریافت نمیکنی این داستان با همه خوبی‌ها و بدی‌هاش برای همیشه تموم شد.

زندگی خنده دار است؛ با هیچ مى آيی، براى همه چیز می‌جنگی و با هیچ مى‌روى.

اذیتم نکن عزیزم، من خودم به اندازه کافی خودم و اذیت می‌کنم.

یه وقتی به خودمون میایم که دیگه هیچی ازمون نمونده؛ نه جسمی برای ادامه، نه قولی برای عمل، نه همدمی برای مرهم بودن، نه اعتباری برای ساختن.