『 بَعدِ آدم‌ها 』

شاید سنگ باخت تا کاغذ بغلش کنه.

کنار کشیدن رو به کنار اومدن، ترجیح میدم، چون دیگه مغزم تحملِ سازش رو نداره.

ماه ها و سال ها در انتظار آدم درست بمونید، اما حتی یک دقیقه هم منتظر درست شدن آدم ها نمونید.

واسه من خیلی وقته کنار گذاشتن راحت شده، هر کی می‌خوای باش، هر چقدر می‌خوای واسم عزیز باش، اما وقتی بهم احترام نزاری، وقتی دلمو بشکنی، انقدر راحت حذفت می‌کنم که به روزایی که با هم بودیم شک کنی.

رابطه‌ای که باعث اُفتِ تحصیلی بهم خوردنِ ساعتِ خواب دور شدن از هدف‌هاتون دور شدن از اجتماع و دوستاتون میشه فکر نکنید خیلی رابطه‌ی خوبیه و عاشق همدیگه‌اید نه! شما فقط افراطی هستید و افراطی بودن همیشه، دیر یا زود گند میزنه به همه چی حتی رابطه!

اقا من جام جهانی و می بینم بیشتر حرص میخورم یعنی چی اونطرف دنیا مردم در حال عشق و حال باشند و فوتبال ببینن ما اینجا به قیمت طلا و دلار نگاه کنیم

از همین الان جمعه دلگیر و حس میکنمم

یه زمانی فکر می‌کردم پیدا کردن آرامش و خوشبختی خیلی سخته. فکر می‌کردم باید سال‌ها بدوم، کوه‌ها رو جابه‌جا کنم و به یه نقطه عجیب و غریب برسم تا بالاخره احساس رضایت کنم؛ اما اشتباه می‌کردم. خوشبختی خودش رو توی اتفاقات کوچیک نشون میده. توی روزهایی که هیچ اتفاق خاصی نمیفته اما دلت قرصه. توی وقتایی که یه چای گرم رو بی‌دغدغه می‌نوشی. توی لحظه‌هایی که هیچکس ازت توقعی نداره و فقط خودتی و سکوتِ اتاقت. اونجاست که می‌فهمی خوشبختی رسیدن به یه قله‌ی دور و دست‌نیافتنی نیست، بلکه همون آرامشیه که توی مسیرت نادیده‌اش می‌گرفتی. من دیگه برای رسیدن به فرداهای خیالی نجنگیدم. فقط یه روز دست از این دویدنِ بی‌وقفه برداشتم. چون بعضی حس‌ها نه تقلا می‌خواد، نه حرص خوردن. فقط کافیه توی لحظه زندگیشون کنی تا دیگه نتونی مثل قبل برای چیزای بی‌ارزش خودت رو از بین ببری.

من آرزوهام رو از دست ندادم، فقط فهمیدم اون چیزی که تمام این سال‌ها دنبالش می‌گشتم، خیلی وقت پیش کنارم بوده و من فقط بلد نبودم ببینمش.

من از نبود کسی ناراحت نمیشم؛ فقط بابت اعتمادی که از بین رفت و احساسی که حیف شد غمگین میشم.

ما معمولاً آدم‌ها رو از روی "رفتارشون" قضاوت می‌کنیم، اما خودمون رو از روی "نیتمون". و همین شکاف، به خیل عظیمی از مشکلاتِ فردی و بین فردی دامن می‌ زنه.