𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

«امروز یه نفر عطرشو زده بود… برگشتم ببینم کیه. خودش نبود. چه حیف، چه خوب.»

«آخرین عکس دونفره‌مون هنوز هست. نه حذفش کردم، نه نگهش داشتم… فقط دیگه بازش نمی‌کنم.»

ولی ما تا اخر می تونستیم بهترین دوستای هم باشیم

«من از خاطره‌هام متن ساختم، شاید چون دیگه نمی‌تونستم باهاشون زندگی کنم.»

«یه زمانی خاطره بودن، الان فقط چند خطن روی صفحه.»

از بلاک درش آوردم؛ ۲ ثانیه بعد: بلاک شدم. خیلی سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کردم 😂» انگار دوسال منتظر همچین روزی بود .

«من بلاکش کردم، از بلاک درش آوردم… ایشونم ظاهراً منتظر همین لحظه بود که تلافی کنه 😂»

«منو بلاک کرد، خودش رو از دیدن من محروم کرد؛ ضررش با خودش. :)»

«بلاک شدم؛ رسماً از لیست آدمای بی‌اهمیت خارج شدم، چون حتی بلاک کردنم براش مهم بود. 🗿»

«کاش آدم‌ها قبل از عوض شدن، نسخه‌ی جدیدشونو اعلام می‌کردن. 😂»

«آنلاین بود، جواب نداد؛ منم فهمیدم.»

دلم برای خودم تنگ شده. برای اون منی که با یه چیز کوچیک خوشحال می‌شد، به همه اعتماد می‌کرد، و برای رفتن هیچ‌کس خودشو مقصر نمی‌دونست.

بعضی وقتا دلت می‌خواد پیام بدی: «دلم برات تنگ شده.» بعد غرورت میاد کنارت می‌شینه و میگه: «آره خب… بشینیم نگاه کنیم کی اول کم میاره.»

امشب دلم حرف می‌خواد، ولی نه با هرکسی. با همون کسی که دیگه نباید باهاش حرف بزنم. لعنت به این «نباید»ها.

«چرا انقدر ساکتی؟» هیچی… دارم به این فکر می‌کنم که چطور یه آدم می‌تونه همزمان هم دلتنگت باشه، هم بهت پیام نده.

من: «دیگه برام مهم نیست.» همچنین من، ساعت ۳:۴۷ صبح: آخرین بازدیدش رو چک می‌کنم. 🤡

گاهی یه نفر رو بلاک نمی‌کنی چون هنوز دوستش داری؛ بلاک نمی‌کنی چون می‌خوای ببینی بالاخره کی می‌فهمه نبودنت عمدی بوده.

یه وقتایی هم آنلاین بودنش رو چک می‌کنی، هم استوریشو می‌بینی، هم وانمود می‌کنی برات مهم نیست. آدم عجیبیه دل…

— بدترین حس؟ اینکه هنوز یه نفر برات مهم باشه ولی دیگه هیچ جایی توی زندگی‌ت نداشته باشه.

«کاش همون‌قدر که بلد بودی دلمو بشکنی، بلد بودی نگهش داری.»