𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

تنها پشیمونی‌ای که بعد از هر قطع ارتباط با تو داشتم این بوده که چرا تو مکالمه‌ی اخر مودب و باشخصیت بودم.

هنوز شمارت تو گوشیم سیوه پسرنازم.

تو نمی تونی تو دریایی که قبلا غرقش شدم، خفه ام کنی.

‏من بداخلاق نیستم تو قلق منو بلد نیستی.

بی سروصدا رفتی، با خندهات برگرد

میدونی اون فقط میاد به من💔

حرفی نزدم، اما چند ساعت به دیوار خیره شدم، چاییم سرد شد، کتابمو باد ورق زد، شارژ ایرپادم توی گوشم تموم شد و خاموش شد و من حتی متوجهش نشدم، دوش آب گرمم سرد شد ولی سردیشو احساس نکردم، موهام ریخت، زیر چشمام گود و کبود شد، پوست لبم تموم شد، معده درد گرفتم،  سردرد گرفتم، اگزما زدم، سر کلاس تمرکز نکردم، اونقدر پرسه زدم کفشم پاره شد. خلاصه دیگه زندگی یادم رفت.

امروز 30 July, روز جهانیِ دوستی‌ و رفاقته.

اماده ای ؟؟دارم میام خاستگاریتتتت

اگ همچنین رفیقی توهم داری پس ت زندگیو بردی🥲😌

اگه ماه من بودی میومدم تو آسمون باتو.

متأسفم که بیشتر از صبرم تحملت کردم.

فک کنم داستان امشب بر همیشه تموم شد.

اون قسمتی از من که سعی میکرد آدما رو نگه داره کاملا از بین رفته.

گُه بازیام مال بقیس مال توئه تب کردنام.

بعد از یه دروغ همه‌ی واقعیت ها مشکوکن.

زمانایی ک ناراحتی چه جوری اروم میشی؟🌝

نگران نباش بعدا میفهمه چقدر دوسش داشتی و چقدر قدر ندونست.

اونطوری که من تو رو دوست داشتم فقط تو قصه‌ها بود، اونی که باخته تویی نه من.