گُل سَنگی

هر لحظه دارم بیشتر تو منجلابی فرو میرم که من، نقشی توش ندارم. نمیدونم چند سال دیگه که بگذره و برگردم به این دوران نگاه کنم چه ایده ای راجبش دارم... ولی در کنار هر فکری... به خودم افتخار میکنم. همه سختی‌های خودشونو دارن. هرکسی توی این دنیا توی مسیرش ناهمواری های خاص خودشو داره. امیدوارم توی این مسیر، به هر جا که رسیدم و توی هر لحظه ای که نفس کشیدم. یادم باشه مبینای ۱۷ ساله چیا رو درک می‌کرد. با چیا دست و‌ پنجه نرم می‌کرد. و چرا ... یادم باشه قبل اینکه خود گذشته امو قضاوت کنم به دنیای اون من، عمیق نگاه کنم.

امروز با خوندن متن یه آدمی که نمی‌شناسم حس کردم دارم به مبینای گذشته نگاه می‌کنم. برای اون آدم آرزو می‌کنم توی راهی که داره میره، هیچوقت به مبینای الان نرسه...

این پیام رو فوروارد کنید تا، یک واژه‌ی کاملا دلی در وصفِ چنلتون بگم :))💞

کنکور واقعاً مسیرِ عجیبی داره! هرکس ساعت مطالعه‌ش بالای ۱۲ ساعته حتماً کنکوری خوبی نیست،هرکس هم ساعت مطالعه‌ش کمتر از ۱۲ ساعته الزاماً کنکوری بدی نیست.(تله کیفیت) هرکس روزی بالای ۱۰۰ تا تست میزنه حتماً تراز بالای آزمون‌ها نیست،هرکس هم تستایِ روزانه‌ش زیرِ ۱۰۰ تاست الزاماً ترازِ پایین آزمون‌ها نیست.(تله تحلیل) هرکس هزارتا آزمون تک‌درس کار میکنه حتماً سوادِش بالا نیست،هرکس هم فقط یکی دوتا تک‌درس اضافه کار میکنه الزاماً سطحِ سوادش بد نیست.(تله کمالگرایی) هرکس مشاور داره حتماً قبول نمیشه،هرکس هم مشاور نداره الزاماً در خطر پشت‌کنکور موندن نیست.(برنامه بدونِ اجرا؟) هرکس از الآن نهایی بخونه حتماً تراز بالای نهایی نمیگیره،هرکس هم نهایی رو از نیم‌سال دوم شروع کنه الزاماً ترازِ پایین نمیگیره.(توهم زود شروع کردم پس میترکونم،یا دیر شروع کردم پس گند میزنم) هیچ تضمینی نیست کسی که الان اوضاعش خوبه تا آخر هم خوب بمونه و هیچ تضمینی هم نیست که هرکس اوضاعش الآن بده تا آخر هم بد بمونه.(معجزه استمرار) کیفیت خیلی تاثیرگذاره،استمرار نتیجه رو تغییر میده و تلاشِ اصولی همیشه نتیجه درُست میده! مسیرها متفاوت و آدم‌ها متفاوت‌تَر هستن:). مسیرِ هرکس چاله‌چوله هایِ خودش رو داره،ولی هر آدمی نردبون مخصوص به خودش هم داره!

این پسره انگشتشو مار زده. فکر کرده انگشت اشاره اشه، بخاطر اینکه سم پخش نشه اون انگشت رو قطع کرده. بعدا فهمیدن نه مار سمی بوده و نه انگشتی که نیش زده انگشت اشاره... اینو سیو کردم و اینجا میفرستم تا یادم بمونه عادت بدون فکر عمل کردنم رو کنترل کنم. بدون فکر استرس گرفتن( درواقع افزایش استرس اولیه تا حد خیلی خیلی زیاد) واقعا وقتی دیدمش یاد خودم افتادم.

بجای اینکه ۵۰ تا آلارم بذاری اون گوشی لامصبو با یه آلارم بذار تو یه اتاق دیگه

متاسفانه متاسفانه...

تو نمیمیری

دارم احساس درستی میکنم؟ دارم میمیرم؟ وای سرم معدم چشام پام 😭

مثل انسان. انسان واقعا خیلی پدیده جالبیه، نسلش از وقتی به وجود اومده، برای هر سختی یه راهی پیدا کرده.

راستش خسته ام از اینکه همیشه برای اینکه دیگران ناراحتیشون بیشتر نشه و بیشتر غصه نخورن از خودم می‌گذرم. کاش همشو نریزم تو خودم کاش تو صورتشون داد بزنم. اونوقت شاید بعضی چیزا عوض شن...

همیشه یه جمله رو زیاد میگم... اینجا هم چندین بار تایپ کردم و نفرستادم... من زیاد به روت میخندم. زیاد باهات شوخی میکنم. زیاد گذشت می‌کنم. ولی هر بار که اون چیزی که گفتم نه، انجام بدی؛ برام کمرنگ تر میشی. حرفی که ناراحتم میکنه بزنی کمرنگ می‌شی. و اینو در لحظه هیچوقت نمی‌فهمی.

بچه ها هیچ دوستی مطلقا بد نیست و هیچ دوستی مطلقا خوب نیست همه دوست ها هم خوبی های خودشونو دارن و همه دوستا، بدی های خودشونو دارن. این فقط دوستا نیستن، آدما، اتفاقا، همه چیز اینجورین. حتی بنظرم مرگ.

نه بخاطر درس و نه بخاطر... خیلی سال سختیه ولی وقتی بهش نگاه می‌کنم یه عالمه درس میبینم جزو معدود سال های زندگیمه که اینجوری و با این حس بودم

از سال کنکور داره خوشم میاد.

روز ۱ ۴ ساعت