«اریحا»

...

گاهی مغزم می‌دونه مسیری که انتخاب کرده اشتباهه، اما قلبم بهم اجازه نمی‌ده راه و رها کنم. حتی اگر می‌دونم تهش ممکنه به نتیجه‌ای نرسم، می‌خوام بخاطر یک درصد باقیمونده امیدم ادامه بدم.

...

خیلی وقت ها، بعد کمالگرام نمیتونه بپذیره که همه چیز دست من نیست. درک اینکه زندگی پر از مشکلات و سنگ های ناگهانی در مسیره برام سخته . گوشه به گوشه اتفاقات ناگهانی زندگی، غصه میخورم و کاری از دستم بر نمیاد جز صبوری.

...

...

گاهی خدا دستتو می‌گیره، مراقب باش پسش نزنی.

درد از دست دادن چیزهایی رو تجربه می‌کنی که هیچ‌وقت متعلق به تو نبودن.

...

گل های رنگارنگ حیاط، تا وقتی قشنگن که خونه ات فرو نریخته باشه.

شکننده و زیبا...

تو اگر می‌دونستی من هر روز چقدر برای ادامه دادن با خودم می‌جنگم، انقدرنمی‌رنجوندیم. جنگ من برای خودم بسته اگر کنارم نمی‌مونی، حداقل برام شمشیر نکش.

...

تو ضربه‌ی کوچیکی بهم نزدی، این من بودم که تظاهر کردم قوی موندم. از یاد نبر، جوری بخشی از قلبمو که متعلق به تو بود شکوندی که دیگه هیچ‌وقت سبز نشد.

...

خیلی وقته که نه جسمم و نه روحم مهمون یه استراحت درست و حسابی نبوده، مداوم در تلاطمم و دارم دست و پا می‌زنم تا درون دریای مشکلات غرق نشم. الان دقیقاً اون‌جایی‌ام که می‌دونم حتی اگر فقط یک ثانیه تعلل کنم، پایین کشیده می‌شم و دیگه نمی‌تونم راحت به زندگی برگردم.