ققنوس «ایران آینده »
Kanalga Telegram’da o‘tish
🎁 https://ttt.tg/@GhoghnousIranAyandeh/gift . ققنوس ایران آینده ایران امروز را میخوانیم، تحولات را تحلیل میکنیم، و فردای ایران را به گفتوگو میگذاریم. سیاست | اقتصاد | جامعه | آینده
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
267
Obunachilar
+124 soatlar
-17 kun
Ma'lumot yo'q30 kun
Postlar arxiv
مردم ایران یگانه تصمیم گیرنده و تعیین کننده اصلی کشور هستند و برای اعتراض به وضعیت کنونی نیازی به فراخوان هیچکس ندارند.
ادعای واهی و دروغ
✍غلامرضا علیزاده
مجلسیان ادعا و تقاضا دارند، که مجلس را بازکنید تا ما به وضعیت اقتصاد و معیشت مردم سرو سامان بدهیم!
اما آنان در اوج وضعیت شلمشوربای "نه آتشبس و نه صلح" که تبعات دو جنگ گذشته، صورت نژند باشندگان را خراشیده و اثرات ثانویه آن دهها و بلکه صدها هزار تن را بیکار و مستاصل کرده، در همین چند روزی که جلساتشان را همت کرده (!!) و بهصورت مجازی برگزار کردهاند، تنها قوانینی را از تصویب گذراندهاند که یا به تحدید ارتباط با دانشگاههای جهان مهر تایید زده و یا سینماگران و اهالی فرهنگ را نسبت به فرجام کار خویش ترساندهاند.
بیدرنگ یاد سخن حکیمانه آن درویش به یک حاکم ظالم افتادم که "هرچه تورا خواب افزون باد، مردمان اندکی آسودهتر خواهند بود"
واقعاً که از شیوه سروسامان دادن مجلسیان فهمیدیم که مراد آنان از سروسامان چیست!! آنانکه کمتر همت بستهاند تا با روح و روان و حداقل آزادیهای فرهنگی و علمی مردم بازی کنند. چرا که اگر حسن نیت داشتند نبویان و رسایی و نقدعلی و ثابتیشان، تمام همتِ خویش مصروف بههم زدن تفاهمنامه نمیکردند و بر طبل جنگ نمیکوبیدند.
پایان آتش بس ۶۰ روزه؛
موازنه در سایه ابهام
✍یدالله کریمیپور
بر پایه شواهد، وضعیت کنونی در پایان مهلت ۶۰ روزه ی تفاهمنامه در واقع بازدارندگی متقابل در سایه ابهام حقوقی است، نه آستانه جنگ.
البته آمریکا توان آفندی را حفظ کرده (آمادهباش بمبافکنها، محاصره دریایی)، ولی نشانههای فرسایش هم کم نیست؛ ناو لینکلن پس از ۹ ماه ماموریت پیاپی، دارد برمی گردد و کاخ سفید بهجای اعلام تهاجم، مذاکرات را «راکد» میخواند و فشار اقتصادی، به ویژه بایکوت دریایی را در اولویت گذاشته است.
این ترکیب نشان میدهد ترجیح کنونی واشنگتن، تشدید سیاست فشار است تا جنگ همهجانبه.
ایران هم بهجای بازگشت به میز مذاکره، بر اهرمهای خود (کنترل تنگه هرمز و زمان) تکیه کرده و همزمان کانالهای غیررسمی (عمان، قطر، پاکستان) را باز نگه داشته؛ رفتاری که بیشتر به مدیریت بحران شبیه است تا جستجوی جنگ تازه.
نکته کلیدی، اختلاف تفسیری بنیادین است: تهران تفاهم اسلامآباد را «پایان جنگ» میداند و واشنگتن آن را «آتشبس موقت» با تاریخ انقضا. همین شکاف تفسیری، نه اراده روشن دو طرف، ریسک اصلی تشدید ناخواسته را میسازد.
بنابراین سناریوی محتملتر، تداوم درگیریهای محدود و پراکنده (حمله به کشتیها، تنش کلامی) در چارچوب «منطقه خاکستری» است، نه از سرگیری رسمی و اعلامشده جنگ تمامعیار. مگر آنکه یک رویداد غیرمنتظره (مثل حمله به کشتی نظامی یا خطای محاسباتی) این تعادل شکننده را برهم بزند.
«گیرم که فردا سپیده سر بزند و روزگار به کام شود؛
با داغِ آنها که برای ما جان دادند، چه باید کرد…؟»🖤
«به قول هلندی ها، تجربه را باید ارزان خرید،
ورود گوشی های همراه به زندگی نوجوانان، چگونه زمینه افزایش افسردگی و تنهایی در جمع را افزایش داد.
نگذارید ملت ایران با همه دنیا قهر باشد
✍مجید مرادی
مصوبه مجلس:
۶ ماه تا ۲ سال زندان در صورت دریافت کمک مالی یا قرارداد سمنها، انجمنها، تشکلها و احزاب با سفارتخانهها و نهادهای دولتی و غیردولتی خارجیانتخاب تعطیلی مجلس پایداری هرچه ادامه یابد به خیر و صلاح کشور است. این مصوبه مجلس مایه مضحکه عالم و آدم است. یعنی یک نفر عاقلتر در این مجلس نبود که تذکر دهد این طرح مسخره را مصوب نکنند؟! نهادهای غیردولتی فراوانی در جهان هستند که به مؤسسات جامعه مدنی و برای پروژههای عام المنفعه در گوشه و کنار جهان هزینه مالی میکنند و هیچ چشم داشتی هم ندارند. با ابلاغ رسمی این مصوبه اگر یک تشکل ایرانی از مدیریت حرم امام حسین و امام علی در کربلا و نجف هم کمک مالی دریافت کند باید به ۶ ماه تا دو سال حبس محکوم شود تا چه رسد به موقوفات آکادمیک در گوشه و کنار جهان که به دانشجویان کشورهای دیگر بورسیه یا هزینه فرصت تحصیلی میدهند. تصور کنید مجلس لبنان هم دقیقا چنین قانونی را تصویب کند، در آن صورت تقریبا دو سوم شیعیان که آب و غذا و مسکن و پوشاک و خودروهای فاخر خود را مدیون ایران هستند باید به زندان بروند و دیگر کسی نمیماند که از این کشور دفاع کند. با چشم خود شاهد بودم که یک نهاد فرهنگی وابسته به ایران در لبنان به لیست بلند بالایی از نهادها و شخصیتهای علمی و فرهنگی کمک مالی ماهیانه تقدیم میکرد که البته این گذشته از کمک مالی به احزاب سیاسی است. اگر مجلس نمایندگان عراق چنین مصوبهای را بگذراند بسیاری از احزاب باید تعطیل و اعضایشان روانه زندان شوند. از ابعاد و پیامدهای تباه یا توالی فاسد این مصوبه مجلس شورای اسلامی هرچه بگویم کم گفتهام. این مصوبه حتی قرارداد یک ناشر داخلی با ناشر خارجی برای ترجمه صحیفه نور امام خمینی هم جرم است و مستحق ۶ ماه تا دو سال زندان. اصلا فرض میکنیم در میان همه کشورهای جهان تصویب چنین قانونی تنها حق جمهوری اسلامی است. سؤال این است چه کسی باید این مدت زندان را تحمل کند؟ تنها بالاترین مقام اجرایی احزاب و سمن ها و تشکلها یا همه ذی نفعان؟! چون حزب را که نمیشود زندان کرد و زندانی کردن همه اعضای منتفع احزاب و تشکلها هم کار سختی است. گفته می شود اغلب نمایندگان مجلس در پنج ماه تعطیلی مجلس دنبال ساختن زندگی خودشان بودند و رفته بودند توی کار واردات خودرو. بهتر است آنان به جای تولید چنین قوانینی بروند دنبال واردات و صادرات آب و نان دار و قوانینی تصویب نکنند که ایران را مضحکه همه عالمیان میکند.
سوریه؛ آزمون خطای برآوردها/
فرزانه های پراشتباه
یکی از مهمترین درسهای فروپاشی حکومت بشار اسد، نه فقط از دست رفتن یک متحد منطقهای جمهوری اسلامی، بلکه آزمون و سنجشی برای دقت برآوردهای استراتژیک فرماندهان و مستشاران ایرانی درباره توان و استحکام ساختار سیاسی ـ نظامی سوریه است.
یادتان هست، رمضان شریف، سخنگوی وقت سپاه، در بهمن ۱۳۹۸ هنگام برشمردن دستاوردهای سپهبد سردار قاسم سلیمانی، از «ارتش قدرتمند سوریه» بهعنوان یکی از این دستاوردها نام برد. سردار حسین همدانی نیز ارتش سوریه را نیرویی میدانست که مخالفان توان مقابله با آن را ندارند و گفته بود: «ارتش هر وقت اراده میکرد جایی را آزاد کند آنها فرار میکردند.»
ولی شاید مهمتر از اینها، اظهارات سردار محمدجعفر اسدی، فرمانده پیشین نیروهای مستشاری ایران در سوریه، در ۲۰ آبان ۱۴۰۳ است؛ یعنی تنها چند هفته پیش از سقوط اسد. او گفت: «این ارتش واقعاً خیلی از خودش مایه گذاشت» و توضیح داد که نیروهای ایرانی برای کمک به ارتشی حضور داشتند که «در حال دفاع از کیان خودشان است».
با این حال، پس از فروپاشی، تصویر دیگری ارائه شد. سردار حسین سلامی، فرمانده کل سپاه، در آذر ۱۴۰۳ گفت: «آیا منطقی است که ما همه سپاه و بسیج را برای نبرد در یک کشور دیگری درگیر کنیم، در حالی که ارتش آن کشور تماشاچی ماجرا است؟»
این تغییر را میتوان صرفاً تغییر روایت سیاسی پس از یک شکست دانست؛ ولی میتوان از زاویهای دیگر نیز به آن نگریست: فاصله میان ارزیابی پیش از بحران و توضیح پس از بحران. ارتشی که سالها «قدرتمند» و مدافع کیان سوریه توصیف میشد، پس از فروپاشی «تماشاگر» معرفی شد.
البته این شواهد بهتنهایی ثابت نمیکند که تمام ارزیابیهای سپاه نادرست بوده است. ولی یک پرسش جدی ایجاد میکند: وقتی ارزیابی یک دستگاه نظامی ـ اطلاعاتی از ساختاری که بیش از یک دهه در متن آن حضور مستقیم داشته، تا این اندازه میان پیش و پس از بحران تغییر میکند، برای سنجش اعتبار سایر برآوردهای استراتژیک آن، چه میزان فاصله میان روایت، تبلیغات و واقعیت باید در نظر گرفت؟
#یدالله_کریمیپور
🎥 مجری صداوسیما با افتخار اعلام میکند: «تا الان ۸۱ میلیون تومان جمع شده برای کشتن ترامپ»؛ یعنی حدود ۴۰۰ دلار.
عددی که نه از نظر دلاری چشمگیر است، نه حتی با معیارهای امروز اقتصاد ایران، رقم بزرگی محسوب میشود.
| اسکان نیوز
کسبوکارها آماده شرایط تشدید بحران شوند
✍️ سیدجواد میرموسوی
وقتی راه گفتگو دشوار میشود، احتمال تشدید محاصره اقتصادی بیشتر میشود و نشانههای درگیری نظامی بیش از گذشته خودنمایی میکند، دیگر نمیتوان فارغ از بحرانیتر شدن اوضاع به آینده کسبوکارها اندیشید. در چنین وضعیتی، آمادگی برای شرایط جنگی و بحران، یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت مدیریتی است.
نخستین اصابت ترکش محاصره اقتصادی، پیش از آنکه بر بسیاری از بخشهای دیگر اثر بگذارد، به کسبوکارها و زنجیره تأمین اصابت خواهد کرد؛ از تأمین مواد اولیه و قطعات گرفته تا حملونقل، نقدینگی، بازار فروش، نیروی انسانی و دسترسی به انرژی و سایر زیرساختها که برای ادامه فعالیت کسبوکارها حیاتی است.
در شرایط تشدید بحران، کسبوکاری موفقتر است که به جای انتظار برای بازگشت شرایط به وضعیت عادی، از هماکنون برای وضعیت غیرعادی آماده شده باشد. بنابراین، راهبرد بقا باید به یکی از مهمترین ارکان برنامهریزی بنگاهها تبدیل شود.
در این شرایط، چند اقدام اهمیت ویژه دارد.
نخست؛ بازطراحی زنجیره تأمین. وابستگی شدید به منابع خارجی، در شرایط محاصره و اختلال در تجارت، میتواند استمرار تولید را با خطر جدی مواجه کند. شناسایی تأمینکنندگان جایگزین، افزایش سهم تأمین داخلی و ایجاد ذخایر هوشمند از نهادههای حیاتی، باید در دستور کار قرار گیرد.
دوم؛ تولید بر پایه تقاضای واقعی. در شرایط جنگی، نگهداری موجودیهای سنگین و تولید بدون توجه به قدرت خرید و نیاز بازار میتواند منابع محدود بنگاه را قفل کند. تولید باید تا حد امکان بر مبنای تقاضای واقعی، نیازهای ضروری و کالاها و خدمات با قابلیت فروش سریع تنظیم شود.
سوم؛ حفظ نقدینگی. در بحران، نقدینگی برای کسبوکار همانند اکسیژن برای بدن است. ممکن است یک بنگاه روی کاغذ سودآور باشد، اما به دلیل کمبود نقدینگی از ادامه فعالیت بازبماند. بنابراین حفظ جریان نقد، کاهش هزینههای غیرضروری و مدیریت دقیق مطالبات و بدهیها اهمیت حیاتی پیدا میکند.
چهارم؛ سناریونویسی. مدیران نباید تنها یک آینده را تصور کنند. باید برای سناریوهای مختلف، از تشدید تحریم و اختلال در واردات گرفته تا کاهش تقاضا، اختلال حملونقل، قطعی انرژی و محدودیتهای مالی، برنامه جایگزین داشته باشند.
پنجم؛ حفظ نیروی انسانی کلیدی. در شرایط بحرانی، سرمایه انسانی متخصص یکی از مهمترین داراییهای کسبوکار است. از دست دادن نیروهای کلیدی میتواند حتی پس از پایان بحران، بازگشت بنگاه به شرایط عادی را دشوار کند.
واقعیت این است که شرایط جنگی فقط به میدان نبرد محدود نمیشود؛ آثار آن میتواند به کارخانه، فروشگاه، دفتر کار، زنجیره تأمین و حتی سبد خرید مردم برسد. از این رو، مدیران باید مفهوم «تابآوری کسبوکار» را از یک واژه مدیریتی به یک برنامه عملیاتی تبدیل کنند.
نتیجهگیری راهبردی:
امروز بیش از هر زمان دیگر لازم است که مدیران از خود بپرسند اگر فردا زنجیره تأمین مختل شد، اگر متوقف شد، اگر تقاضا کاهش یافت و اگر هزینههای عملیاتی افزایش پیدا کرد، آیا کسبوکار ما هنوز میتواند ادامه دهد؟ اگر پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد، زمان آماده سازی همین امروز است. و یادمان باشد؛ در بحران، برنده لزوماً بزرگترین کسبوکار نیست؛ تابآورترین کسبوکار است.
کمک شاه به اسرائیل
ایرانِ دوران شاه در عملیات «الماس» نقش داشت. دفتر موساد در تهران یکی از حلقههای مهم این عملیات بود و یک یهودی عراقی به نام «یوسف» از طریق ارتباط با عوامل اسرائیلی در تهران، در شناسایی و جذب خلبان عراقی، منیر ردفا، نقش داشت.
همچنین اعضای خانواده ردفا از مسیر مرز ایران و عراق خارج شدند و با کمک شبکه موساد به اسرائیل منتقل شدند. به این ترتیب، ، شاه در بخشی از این عملیات به موساد کمک کردند و خاک ایران بهعنوان مسیر ارتباطی و لجستیکی مورد استفاده قرار گرفت.
تحویل یک فروند میگ-۲۱ عراقی به اسرائیل در سال ۱۹۶۶، یکی از مهمترین دستاوردهای اطلاعاتی موساد پیش از جنگ ششروزه بود. اسرائیل با بررسی این جنگنده و تمرین نبرد هوایی با آن، شناخت ارزشمندی از نقاط قوت و ضعف میگ-۲۱ به دست آورد.
یک سال بعد، در جنگ ششروزه ۱۹۶۷، نیروی هوایی اسرائیل در عرض ۶ روز حدود ۴۵۲ جنگنده عربی را منهدم کرد؛ در حالی که حدود ۶۰۰ هواپیمای رزمی در اختیار ائتلاف عربی بود، یعنی یک میگ۲۱ عراقی که مخفیانه به اسرائیل رسید، به یک برگ برنده اطلاعاتی تبدیل شد؛ و بعدش اعراب در آسمان شکست سنگینی خوردند.
🇮🇷مصطفی ایزدی(جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران)؛
🗣دنیای غرب تشنه معارف انقلاب اسلامی ماست
❤️
🔴مارک لوین:
جمهوریاسلامی تسلیم نخواهد شد، ما قبلا تو جنگهایی بودیم که دشمنا تسلیم نمیشدن، امپراتوری ژاپن رو یادتونه؟متاسفانه ما مجبور شدیم ۲ بمب اتم بهشون بزنیم تا تسلیم بشن!
💂فرزند ایران و جانفدای میهن؛ جاویدنام #کیمیا_کامیاب
دفترچهای از دختر قشنگم پیدا شد که داخلش نوشته بود «خدایا کمک کن فرد مفیدی توی این دنیا باشم و به بقیه کمک کنم»، ولی درنهایت با شلیک مزدوران به قلبش جونش رو از دست داد.
نامت همیشه جاوید دختر ایران.
❤️
این مثلاً کماندوها با این وضع قراره جلوی مجهزترین ارتش دنیا و احتمال بالا مزدورهای غیردولتی حرفهای که تجهیزاتشون از ارتش آمریکا هم سر تره مقابله کنن یا بهتر بگیم سلاخی بشن!
❤️
⏺رسایی(مادرجندهترین نماینده مجلس بعد خدابیامرز علی لاریجانی)؛
🗣90 میلیون ایرانی متهم هستن، مگر اینکه خلافش ثابت شود.
❤️
جوجهزامبیهای گروه تروریستی حوثی های یمن
حکومت جنایتکار اسلامی سال هاست که با پول ملت ایران این افراد را حمایت مالی کرده است و تجهیزات نظامی سنگین که هزینههای میلیاردی دارد را در اختیار آنها قرار داده است تا فرزندانشان را هم اینگونه تربیت کنند
فکر میکنید این بچه وقتی بزرگ میشه چی میشه؟؟
دانشمند؟؟؟
