ققنوس «ایران آینده »

🔴 مجری صدا و سیما: وقتشه عرب‌های خلیج فارس به دوره شترسواری برگردن

🔴العربیه: وزارت خارجه آمریکا از شهروندان خود خواسته است تا برای احتمال لغو پروازها و بسته شدن مسیرهای هوایی آماده شوند

🚨 ترامپ در مورد ایران: درآستانه تصمیم برای حمله‌ای بی‌سابقه علیه ایران هستم ترامپ در گفتگو با شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل مدعی شد: 🔸 من در حال بررسی یک حمله گسترده هستم - بزرگتر از هر چیزی که قبلاً اتفاق افتاده است. 🔸 من به تصمیم گیری نزدیک هستم.

🔴 رویترز : ایران ده روز پیش کلی محموله موشکی و پهپادی همچنین نیروهای نظامی به یمن برده تا به حوثی در بستن تنگه باب‌المندب کمک کنه. یک پرواز حامل طلا هم به یمن رفته.

. بوی الرحمن محمد سامتینگ میاد فردا که ازش یه دست باقی موند و شد شهيد قالیباف نیاید بگین تقصیر ما بود

توییت قالیباف بعد از 100 دلاری شدن نفت برنت: اونا می‌خواستن ایران رو تنبیه کنن. ولی خودشون رو با نفت سه رقمی تنبیه کردن. استراتژی 10 از 10

‏امیرحسین ثابتی با ۲۷۷ هزار رأی از ۱۰ میلیون واجد شرایط: بیش از ۹۰ درصد مردم موافق مقاومت و بستن تنگه هرمزن. منظورش همون جنگه. حیات ثابتی و اعضای فرقه نحس پایداری در جنگ،خونریزی و بی ثباتی کشوره!

‏ژیلا صادقی مجری صداوسیما و شهروند آمریکا: مردم ایران همش گلایه میکنن، نمیدونن آمریکا چقدر گرونیه، یه لیتر شیر در آمریکا ۶۰۰ هزارتومنه خوب ژیلا خانم آمریکا چه غلطی میکنی، بیا ایران ببینم با حقوق ۲۵ میلیون تومنی میتونی همون یه لیتر شیر رو بخری

خلاصه پست جدید ترامپ  : اگه حوثی ها به کشتی های عربستانی حمله کنن من ایرانو مسئول میدونم و مجازات سخت نظامی برای ایران در نظر میگیرم.

🔻فرانسه هم رسما خبر از تخلیه کارکنانش در سفارت فرانسه در تهران داد

(اگر فیلمو ندیدید) شهریاری: الان تو دنیا کدوم کشور با ما دوسته کدومشون دوسته به‌جز مردمشون؟ ثابتی: اونام دولت‌هاشون مثل حسن روحانی تفکراتشون امریکاییه شهریاری: توهین نکن حسن روحانی امریکایی نیست بعدم تو در حدی نیستی بخواد به‌خاطر این حرف علیهت شکایت کنه اگه تفکرات روحانی رو امریکایی می‌دونی یعنی تفکرات ۸۰ درصد مردم امریکاییه.. ثابتی: کی گفته؟ شهریاری: کی گفته؟ اگه جرات دارین رفراندوم برگزار کنین تا مردم بگن

🔻 گوینده جمله تنگه مامان ثابتی: اگه جرات دارید رفراندوم برگزار کنید، هیچکس دیگه با ایران دوست نیست

وعده #زمستان_سخت یادتان هست!!!! وعده استیضاح ترامپ در دی‌ماه را ببینید.. (تحلیل گر مسائل استراتژیکی فواد ایزدی)

واقعا دلم واسه این روستاها و شهرایی که دارند می زنند و حتی اسمشونم نشنیدیم می سوزه، این همه سال محرومیت و مدرسه کپری و فقر و نبود امکانات و آب و گاز، بعد کنارت پایگاهی،لانچری،چیزی ساخته بودند برای این روزا!! این دیگه خیلی خیلی جبر جغرافیاییه😔

دیده شده در دیوار؛ یه آقایی آگهی گذاشته که به مناسبت اربعین می‌خوام برم کربلا، تنهام و نیاز به یه همسفر دارم، تمام هزینه‌هاشم خودم میدم! فقط یه نکته کوچیک هست، همسفرم باید خانم باشه و آقایون به هیچ وجه پیام ندن. #موکب_زاده

در میدان فلسطین تهران، بیلبوردی با تصویر خلیل الحیه (رهبر جدید حماس) نصب شده است. بر روی این بیلبورد به زبان عربی نوشته شده است: (خلیل الحیه؛ کابوس اشغالگران!) 🔷هدف مشروع بعدی برای اسراییل

رسانه های اسرائیلی: شنبه و یکشنبه سرنوشت ساز خواهد بود اکنون پناهگاه‌های تلاویو و اورشلیم و اکثر شهرهای باز شدند (دلیل آن را احتمال درگیری قریب الوقوع عنوان کردند) سفارتخانه‌ی آمریکا در عراق: از شهروندان خود می‌خواهیم که فورا عراق را ترک کنند

نماینده کنست اسراییل میگوید که اسراییل به سمت یک حمله جدید علیه ایران پیش میرود و ممکن است آن حمله، شنبه یا یکشنبه هفته آتی انجام شود.

عبور ترامپ از مرز لفاظی: «دردِ بیشتر» برای تهران، «بازیِ پرهزینه» برای واشنگتن ✍ حمید آصفی دونالد ترامپ با تهدید امروز خود مبنی بر «حمله‌ای گسترده‌تر از همیشه» علیه جمهوری اسلامی، بار دیگر به الگوی فشار حداکثری بازگشته است؛ الگویی که این‌بار با تأکید بر «تداوم درد» و ابراز ناامیدی از مسیر دیپلماسی همراه شده است. با این حال، فاصله‌ای معنادار میان تهدید لفظی و تصمیم برای ورود به جنگ وجود دارد و همین فاصله، تحلیل این سخنان را ضروری می‌کند. ۱. بن‌بست راهبردی؛ جنگی که برنده ندارد طرح احتمال یک حمله گسترده، در شرایطی مطرح می‌شود که ایالات متحده با بدهی سنگین، کسری بودجه و حساسیت افکار عمومی نسبت به جنگ‌های پرهزینه روبه‌رو است. از این منظر، تهدید نظامی بیش از آنکه نشانه آمادگی برای یک جنگ فراگیر باشد، می‌تواند ابزاری برای افزایش فشار سیاسی و روانی بر تهران باشد. به همین دلیل، هرگونه تصمیم برای آغاز یک جنگ بزرگ، نه‌تنها هزینه‌های امنیتی، بلکه پیامدهای اقتصادی و سیاسی قابل توجهی برای واشنگتن به همراه خواهد داشت و همین موضوع، دامنه انتخاب‌های کاخ سفید را محدود می‌کند. ۲. ابهام حساب‌شده در قبال اسرائیل اظهارات ترامپ درباره توانایی اسرائیل برای اقدام سریع، در کنار هشدار نسبت به پیامدهای گسترش درگیری، نشان می‌دهد که او تلاش می‌کند ابتکار عمل را در اختیار واشنگتن نگه دارد. به نظر می‌رسد هدف این است که هرگونه اقدام نظامی احتمالی، در چارچوب راهبرد آمریکا تعریف شود، نه آنکه بر اثر تصمیمات مستقل بازیگران منطقه‌ای، به بحرانی خارج از کنترل تبدیل شود. در عین حال، گسترش یک جنگ منطقه‌ای می‌تواند هزینه‌های داخلی و سیاسی قابل توجهی برای دولت آمریکا ایجاد کند؛ موضوعی که در محاسبات هر رئیس‌جمهوری، به‌ویژه در آستانه رقابت‌های سیاسی، اهمیت دارد. ۳. خطای محاسباتی در «سیاست درد» جمله ترامپ مبنی بر اینکه «آن‌ها هنوز به اندازه کافی درد نکشیده‌اند» بر این فرض استوار است که افزایش فشار، سرانجام به عقب‌نشینی سیاسی خواهد انجامید. اما تجربه بسیاری از منازعات معاصر، چنین رابطه مستقیمی را تأیید نمی‌کند. در بسیاری از موارد، برآورد بازیگران خارجی از آستانه تحمل دولت‌ها یا جوامع، نادرست از آب درآمده و به جای تسلیم، به افزایش مقاومت، طولانی‌تر شدن بحران و پیچیده‌تر شدن معادلات انجامیده است. ویتنام نمونه‌ای بود که با وجود سال‌ها بمباران و ده‌ها هزار کشته آمریکایی، اراده طرف مقابل در هم نشکست. در عراق، سقوط سریع حکومت صدام به معنای پایان بحران نبود و سال‌ها شورش و ناامنی، هزینه‌ای چند تریلیون دلاری بر آمریکا تحمیل کرد. افغانستان نیز نشان داد که حتی دو دهه حضور نظامی و برتری مطلق تسلیحاتی، الزاماً به تحقق اهداف سیاسی منجر نمی‌شود. این نمونه‌ها ثابت نمی‌کنند که همه بحران‌ها یکسان‌اند، اما یادآور می‌شوند که افزایش فشار نظامی، لزوماً به تسلیم سیاسی منتهی نمی‌شود و گاه نتیجه‌ای کاملاً معکوس به بار می‌آورد. 🔷 جمع‌بندی اظهارات ترامپ را بیش از آنکه بتوان اعلام قطعی جنگی بزرگ دانست، باید بخشی از یک راهبرد فشار روانی و سیاسی برای تغییر محاسبات تهران ارزیابی کرد. با این حال، تجربه نشان داده است که وقتی مفهوم «درد» به ابزار سیاست خارجی تبدیل می‌شود، خطر ورود به چرخه‌ای از کنش و واکنش‌های فزاینده نیز افزایش می‌یابد؛ چرخه‌ای که آغاز آن ممکن است در اختیار سیاستمداران باشد، اما پایانش لزوماً در اختیار هیچ‌یک از طرفین نخواهد ماند.

حکمرانی و اقتصاد اینترنت و فیلترنت ✍سمیه توحیدلو انتشار تازه‌ترین پیمایش ملی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) با هماهنگی وزارت ارتباطات درباره مصرف اینترنت و نکاتی که مشاور وزیر ارتباطات درباره آن و  چرخش مالی ماهانه ۱۱ تا ۱۵ هزار میلیارد تومانی (همت) برای خرید فیلترشکن ارائه کرده، تنها یک عدد آماری شوکه‌کننده نیست؛ بلکه تصویری از حکمرانی فضای مجازی را به رخ می‌کشد. ارقام این گزارش نشان می‌دهند که سیاست فیلترینگ نه‌تنها دسترسی جامعه را مسدود نکرده، بلکه هزینه‌ای سنگین را بر دوش طبقه متوسط و فرودست بار کرده و منابع مالی کشور را از گردونه رسمی اقتصاد به سمت یک «اقتصاد رانتی موازنه» سوق داده است. از منظر جامعه‌شناسی اقتصادی، بازار مکاره فیلترشکن نشان‌دهنده شکل‌گیری مجموعه‌ای از ذینفعان است. وقتی ۷۴.۴ درصد از کاربران جامعه مجبور به استفاده از VPN هستند و با وجود تمایل ۶۶.۷ درصد مردم به استفاده از ابزارهای رایگان، میانگین هزینه پرداختی خریداران فیلترشکن (۳۵ درصد) به ۲۶۲ هزار تومان در ماه می‌رسد، یعنی دسترسی به حق اولیه دیجیتال کاملا کالایی شده است. حادتر اینکه ۱۸.۲ درصد کاربران ماهانه زیر ۵۰۰ هزار تومان، ۶.۳ درصد بین ۵۰۰ هزار تا ۱ میلیون تومان و ۶ درصد بیش از ۱ میلیون تومان صرف خرید فیلترشکن می‌کنند. پایداری، قابلیت ردیابی و کارکرد مداوم این ابزارها روی شبکه اپراتورها ثابت می‌کند که این گردش مالی ۱۵ همتی در اختیار گروه‌ها و نهادهای خاصی است که از وضعیت موجود نفع مالی مستقیم می‌برند. این «کاسبان فیلتر» به بزرگ‌ترین جریان مقاومت در برابر رفع فیلترینگ تبدیل شده‌اند. از سوی دیگر، اتکای اجباری ۶۶ درصد جامعه به فیلترشکن‌های رایگان که اغلب بدافزار هستند، نوعی «ناامنی مزمن» در زیرساخت‌های شخصی مردم ایجاد کرده که نتیجه مستقیم این مدل حکمرانی است. در شرایط تحریم، تورم و کاهش ارزش پول ملی، ناپایداری اینترنت مستقیماً امنیت روانی و زیستی خانواده‌ها را نشانه رفته است. داده‌ها نشان می‌دهند ۲۹.۶ درصد (حدود ۳۰ درصد) از مردم صریحاً اعلام کرده‌اند که با قطعی یا اختلال اینترنت بین‌الملل، درآمد و کارشان مختل می‌شود. همچنین معیشت ۲۰.۳ درصد کاربران به میزان «زیاد و خیلی زیاد» و ۹.۳ درصد «متوسط» به اینترنت وابسته است. وقتی ۵۸ درصد مردم کسب‌وکارهای اینترنتی را عامل خلق فرصت‌های شغلی جدید می‌دانند و طی یک سال گذشته ۵۷.۱ درصد خرید آنلاین انجام داده و ۵۵.۵ درصد از خدمات حمل‌ونقل آنلاین استفاده کرده‌اند، یعنی شبکه اینترنت بستر اصلی «بازتولید اجتماعی و اقتصادی» است. اصرار بر سیاست‌های محدودکننده، آسیب زدن به معیشت خرد طبقات محرومی است که در اقتصاد غیررسمی دیجیتال به‌دنبال بقا هستند. تداوم این نگاه، جامعه را دچار نوعی «ناامیدی انباشته» کرده که طلیعه آن در گسیل جامعه به سمت راهکارهای جایگزین دیده می‌شود. نارضایتی ۷۲.۳ درصدی مردم از سرعت اینترنت، اولویت ۵۶.۹ درصدی برای «افزایش سرعت» و مطالبۀ ۵۱.۸ درصدی برای «رفع فیلترینگ» (با پیشتازی اینستاگرام با ۴۷.۸٪ و تلگرام با ۲۰.۹٪)، شکاف میان «مطالبات جامعه» و «تصمیمات حکمران» را عمیق‌تر کرده است. جامعه فعال و پویای ایران که ۵۴ درصد از جوانان زیر ۳۰ سال آن با شجاعت در حال استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (عمدتاً ChatGPT با ۹۰.۳٪) برای یادگیری و مهارت‌آموزی هستند، در صورت استمرار محدودیت‌ها و افت کیفیت علمی دانشگاه‌ها ناشی از عدم دسترسی به اینترنت (مبتنی بر آمار جدید رتبه‌های دانشگاه‌ها در دنیا)، مسیر خود را کج خواهد کرد. آشنایی ۴۳ درصدی مردم با اینترنت ماهواره‌ای «استارلینک»، درخواست ۴۷.۵ درصدی برای آزادسازی و تمایل ۳۰.۹ درصدی برای استفاده از آن (علیرغم تبلیغات مستمر مبنی بر جرم‌انگاری استفاده از آن)، زنگ خطری است که نشان می‌دهد جامعه منتظر تصمیمات رسمی نمی‌ماند و انحصار دولت بر زیرساخت را به رسمیت نخواهد شناخت.   انتشار شفاف این داده‌ها توسط مرکز افکارسنجی ایسپا و مسئولان وزارت ارتباطات، جهت تحلیل دقیق‌تر زیست‌بوم دیجیتال کشور، اتفاق ارزشمندی بود و  انتظار می‌رود گزارش کامل این پیمایش به همراه جداول متغیرهای جمعیت‌شناختی (از جمله تفکیک سنی، جنسیت، سطح تحصیلات، دهک‌های درآمدی و پراکندگی جغرافیایی) در اختیار پژوهشگران قرار گیرد. تحلیل متغیرهای سنی به‌ویژه در نسل جدید می‌تواند افق واقعی مطالبات، خشم‌ها و امیدهای جامعه را روشن کند و نشان دهد که چرا بازنگری بنیادین در حکمرانی اینترنت دیگر یک پیشنهاد نیست، بلکه یک «ضرورت عاجل ملی» است.