نبهان؛

چون شمع سحرگاه مرا کشته‌ ی خود کن، حیف است که گریان تو سر داشته باشد..

امروز یه بنده خدایی میگفت: "انقدر همه روز و شب در فراق کربلا دلشون آتیش میگیره ولی کسی هم هست که در فراق کعبه دلش آتیش بگیره؟" ولی هرچه که باشد، بعضی ها، واجبات را فدای مستحبات پرشور میکنند.. امید است ما از آنها نباشیم! نمیدانم، شاید هم خیلی ها دلشان برای دیدن کعبه لحظه شماری می‌کند..

پدر شهید روایت میکرد: " وقتی فرمانده ی علیرضا بعد از شهادت علیرضا اومد به خونه ما، حدود یک ساعت و نیم پیشمون بود و تمام مدت گریه میکرد. پرسیدم: «چرا اینقدر بی‌تابی؟» با بغض گفت: «می‌دونی آخرین خواسته علیرضا از من چی بود؟» گفتم: «نه» گفت: «بیشتر نیروها وقتی ماموریت جدید بهشون ابلاغ میشه، یه درخواستی دارن؛ مثلاً مرخصی می‌خوان، یا اولویت خاصی رو مطرح می‌کنن. اما علیرضا… علیرضا وقتی این ماموریت رو قبول کرد، فقط یه پیام داد: «شرط من برای رفتن به این ماموریت اینه که فقط دعا کنی شهید بشم.» همین شد که بغض گلوی فرمانده رو گرفت و همینطور با حسرت به ما نگاه می‌کرد. انگار تازه فهمیده بود چه آرزوی بزرگی داشته که ما خبر نداشتیم..

شهید علیرضا یوسف زاده

چه‌ میماند پس‌ از‌ دیدار؛ به‌ جُز تکرارِ دلتنگی؟

شهید مهدی شهبازی

چه جوانانی نذر علی اکبر شدند..

شهید رضا بهرامی صدیق

با گذاشتن استوری قرمز رنگ یا استفاده از کلمه ی BUL، شیعه به اهل سنت ثابت نخواهد شد. تمام مراجع بزرگ شیعه، توهین به مقدسات اهل سنت را حرام ممنوع کرده اند و باز هم عده ای با اینکه ادعای شیعه بودن و پیروی از مراجع بزرگ شیعه را دارند، به اهل سنت توهین میکنند. رهبر شهید: "اهانت به نماد های برادران اهل سنت، حرام است و آن شیعه که از روی نادانی و غفلت.. به مقدسات اهل سنت اهانت میکند، رفتار او حرام شرعی و خلاف قانون است. " آیت الله سیستانی: " شیعیان باید پیش از اهل تسنن به دفاع از حقوق اجتماعی و سیاسی سنی بپردازند. گفتمان ما بر وحدت استوار است. " آیت الله بهجت: "برخی از رفتاران شما در اهانت به اهل تسنن، ممکن است موجب اذیت و آزار یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشور های دیگر در اقامت هستند، شود.. و در این صورت شما مسئول خون آنها خواهید بود. " آیت الله وحید خراسانی: " سبّ، لعن علنی جایز نیست. اولا لعن علنی ممنوع است.. ثانیا در روایت معتبر آمده است: صلّوا فی مساجدهم عیادت کنید مرضای آنها را، تشیبع کنید جنازه ی آنها را. " این توهین ها نه تنها چیزی را ثابت نمیکند بلکه فقط باعث ایجاد تفرقه در بین مسلمانان میشود. ائمه دستور حفظ وحدت را به ما دادند نه تفرقه انداختن در میان مسلمانان. شیعه بودن و پیروی از مراجع شیعه فقط به حرف نیست!

آیا استراتژیست های آمریکا فکر می‌کنند، آینده ای وجود ندارد؟ و امروز روز آخر دنیاست؟ و فردا گریبانشان در منطقه، به دست فرزندان زخم خورده ی این ملت، نخواهد افتاد؟ حتی.. اگر یه نفر، از این نسل باقی مانده باشد، شما آمریکایی ها، از سیلی انتقام او در امان نخواهید بود.

_یک نفر مانده از این قوم، که بر می‌گردد...

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت، آنچه در خواب نرفت چشم من و یاد تو بود..

شهیدی که در مراسم خواستگاری ش نموند و تا بهشون زنگ زدن رفتن برای پاسداری از این مرز و بوم.. _ شهیدی که به جای کت شلوار دامادی لباس پاسداری بر تن کرد و به عشق حقیقی خویش رسید .

ولادت: 1381/08/30 شهادت: 1404/03/31 در کنار لانچر در خرم آباد به شهادت رسیدند.

بیوگرافی از شهید سبزی پور میدید ؟ اسمشون رو زیاد شنیدم .

سلام بر آنهایی که رفتند تا بمانند.. و نماندند تا بمیرند..

شهید علیرضا سبزی پور

#رواق_شهدا بعضی آدم‌ها می‌روند تا راه بماند؛ و بعضی‌ها می‌روند تا ما یادمان نرود برای چه چیزی باید بایستیم. شهید مجید حشمتی؛ شهیدی بی‌مزار در محیطی پر از آسیب‌های اجتماعی رشد کرد و سایه‌ی پدر را برای تربیت خود نداشت؛ اما مادری دلسوز داشت که او را با معارف اسلامی آشنا کرد و با تمام توان پای تربیتش ایستاد. مجید وقتی به جبهه رفت، انگار فصل تازه‌ای از زندگی‌اش آغاز شد. شب‌ها از جمع جدا می‌شدند، به بیابان‌های اطراف می‌رفتند، برای خود قبری کنده بودند و در خلوت آن به نماز شب، قرآن و دعا می‌پرداختند. مجید و همرزمانش یک چله‌ی معنوی را آغاز کردند؛ چله‌ای که از هفتم دی‌ماه ۱۳۶۱ شروع شد و تا آغاز عملیات والفجر مقدماتی ادامه یافت. او آن‌قدر در مسیر معنویت پیش رفت که دیگر تنها خودش را بالا نمی‌کشید؛ بلکه همرزمانش را نیز با خود همراه می‌کرد. مجید بود؛ اما شبی عبدالمجید شد... و سرانجام، در ۱۹ اسفند ۱۳۶۱، در فکه به شهادت رسید. روایت زندگی و همراهی با این شهید را می‌توانید در کتاب «از گود مافیا تا گود قتلگاه» بخوانید.

قیامتی است گمانم قیامت مهدی است جهـان محیط وسیع کرامت مهدی است زمان زمان شروع ز امامت مهدی است غدیـر دوم شیعـه، امـامت مهدی است..

سالروز آغاز امامت امام زمان (عج) بر همه چشم به انتظاران برای ظهور ایشان مبارک باد.

در میان مزار مبارک شهدا که گام بر میداری، مادرانی را میبینی که چشم به عکس فرزندان شهیدشان دوخته اند.. آن دم غروب که همه جای گلزار غبار عطر شهادت می‌گیرد و آفتاب، سرخ تر از همیشه در افق فرو میرود، انگار که خود خورشید هم مراسم سوگواری را به جای میاورد.. گاهی باید از آن مادرانی گفت که بر مزار فرزند، موی سپید کرده اند و با دستان لرزان، خاک را نوازش میکنند، گویی که هنوز موهای پسر و دخترانشان را شانه میزنند.. همان پسر و دخترانی که او را به رسم شهادت بزرگ کردند. گاهی باید از همسرانی گفت که لباس عزا به تن دارند و هر غروب، مزار عزیز شهیدشان را با اشک می‌شویند.. و با نگاه به آسمان، زمزمه میکنند: " رفتی و نگفتی کجا میروی.. " گاهی باید از کودکانی گفت که به جای آرام شدن در آغوش مادر، حالا زیر مشت ها خاک آرام گرفته اند.. و مادرانشان شب ها بر مزارشان لالایی میخوانند، لالایی هایی که بوی باروت و یاس میدهد. دم غروب که میشود، حتی خورشید هم از غم آن شهدا دلش میگیرد و در پس ابر ها پنهان میشود و گویی میگوید: " نمیتوانم تماشا کنم این همه نگاه منتظر را... " من هم نمیتوانم.. من هم نمیتوانم آن همه مزار شهید را ببینم.. آن همه نگاه منتظر را ببینم.. و دلم نگیرد.. من هم نمیتوانم! خوشبحالت که برای تو غروبی است و وای بر من که باید تمام آن صحنه ها را تماشا کنم و جز شرمندگی برایم چیزی نماند.. #دل_نوشته

_ پیکار کنید و بگذارید دامانِ کفنِ‌تان به جای لکه سیاه ننگ آغشتِه به خون سُرختان باشد...

امیرالمومنین(ع)

_غربت‌ را‌ برای‌ اسم‌ حسن‌ نوشتند‌ چه‌ عسگری‌ باشد‌ چه‌ مجتبی‌ باشد..

انگشتر ها هرکدام راوی دردند..