Koki's home...‌᭄ྀ ‌

« تو میانگینِ پنج نفری هستی که بیشترین وقتت رو باهاشون می‌گذرونی »

You are the average of the five people you spend the most time with..

بهترین چیزی که تو یکی از سخنرانی های جیم ران شنیدم و میتونم به جرئت بگم خود این شخص خالص سبکه کیف میکنم میخونم ازش ، این جمله رو بارها تو چندین کتابش قید کرده..

یا یه تعبیر دیگه از این جمله داشته باشم اینه که اگه چهار نفر آدم اصطلاحا به درد نخور و منفی دورت باشه نفر پنجم خودتی و در کنارش میتونیم مثبت هم تلقی کنیم این جمله رو به این شکل که چهار تا آدم درست حسابی و مثبت دورت باشه نفر پنجم خودتی!

و در این باره میتونم به راحتی بگم همینه که میگن آدم های دورت رو درست انتخاب کن و مراقب باش با چه کسایی هم نشین و هم صحبت میشی ، ما قدرت انتخاب داریم ، قدرت اینو داریم که به بقیه کمک کنیم تا سطح انرژی اونا بهتر بشه، امید بهش باشیم و حتی نجات دهنده! اما نه لزوما به قیمتی که شما دهنده باشین و مدام اون شخص انرژی خوار بشه و یه موجود دریافت کننده بین این دو مورد زمین و آسمون فرقه و من این دیدگاه رو دارم که باید همزمان که به بقیه کمک میشه تا انرژی منفی خودشون رو شکست بدن و امیدوار بشن ، باید خودمون رو فراموش نکنیم خود من ارزش قائلم برای انرژی که میزارم و انرژی که دریافت میکنم ، از یه جایی به بعد ببینم انرژی که گذاشتم داره هدر می‌ره و به اصطلاح میگن "کل مدت گل لگد میکردم" قرار میکنم از موقعیت.. چون طولی نمی‌کشه که متوجه میشی آدما زمانی که منفعتی براشون نداشته باشی کنار کشیدن و به نفع خودشون سعی دارن انرژی رو دریافت کنن و در جریان نباشه این جهت دو طرفه و دوسویه تبادل انرژی..

من یه نظر دارم در مورد این مورد که زمانی آدما وارد زندگیمون میشن حامل انرژی خاص خودشون هستن (مدار های انرژی سبک تر یا مدار انرژی سنگین تر ، مثبت تر یا منفی تر ، انرژی کمتر یا بیشتر ، سطح فرکانسی بالاتر یا پایین تر) و این مدل ارتباط صرفا وارد شده جهت تغییر سطح انرژی روح ما انتخاب کننده خود ما هستیم که تعیین میکنیم چه کسانی با چه سطح انرژی در کنار ما قرار بگیرن و همنشینی و هم صحبتی با آدمایی که ناامید هستن چرا منجر به ناامیدی ما میشه؟ چون داره سطح فرکانسی انرژی مارو پایین می‌کشه تا اونجایی که این سطح انرژی هم سطح بشه با سطح انرژی اون شخص ناامید! و در مقابل ، هم صحبتی و ارتباط با کسایی که سطح انرژی بالاتر و مثبت تری دارن یا به دنبال رشد و توسعه خودشون هستن باعث میشه سطح انرژی ما بالاتر بره و کم کم این اثرات متافیزیکی ایجاب کنه شرایطی رو مبتنی بر اینکه ما هم داریم رشد میکنیم!

« مایلم به قطع ارتباط! » کلید واژه ای که به صورت یه دیالوگ پنهانه و شامل یه دسته از رفتار ضد نقیضه و به مرور زمان از جانب آدمای مختلف بروز داده میشه و بعد از یه مدت اون نشونه های پنهان تبدیل میشن به رفتار های آشکار خود من زمانی که متوجه باشم انرژی خوار شدن آدمای دورم سعی میکنم به مرور فاصله بگیرم تا اون تعادل برقرار بشه زمانی هم این انرژی خوار بودنه ساطع و برام به اثبات میرسه که ببینم ارزشم داره نادیده گرفته میشه و رفتارهایی میبینم که نشون میده شاید جایگاهی ندارم و وقتشه فاصله بگیرم ، وقتشه کمرنگ بشم و وقتشه اون میزان انرژی و وقتی که برای کسی میزارم رو توی مسیرم بزارم یا برای آدم های بهتر البته اینم بگم از دیدگاه من هیچ آدم بهتری وجود نداره ، آدما هر کدوم یه ساعت ورود و یه ساعت خروج دارن تو این مقوله ارتباطی (هرنوع از ارتباط) و در حالت کلی وجود هر آدمی برای ما بازه ی خاص خودش رو داره چراکه میبینیم آدم هایی که مثلا سه سال پیش جز دایره نزدیک ما بودن در حال حاضر اثری ازشون وجود نداره آدمایی که وارد زندگیمون میشن هرکدوم یه ماموریت دارن ، مثلا توی زندگی که در حال تجربه ش هستیم ما بارها شاهد هستیم دوستانی وارد زندگیمون میشن و بعد یه مدت اثر اونا داره کمرنگ میشه این کمرنگ شدن و کوتاهی ارتباط و کمتر شدن حتی صحبت نشونه های هرچند روشنیه که داره میگه ماموریت حضور اون آدم به اتمام رسیده و در حال خروج از مدار انرژی ماس

Because when someone’s trust is broken , they may never be the same againand their everyday life can become filled with overthinking , pain , and even tears..

Be a solid support , be safe , and be trustworthy..

Because they trust that they’re standing exactly where they’ve needed to stand their whole life..

Give them a sense of security , so they can be themselves with you without fear of judgment , and so they’re not even afraid to show you their real self or worry that you might walk away..

Be trustworthy , even if you don't trust others!

روح اومده که تکامل پیدا کنه و توی این مسیر که زندگی توی جسم مادی و خاکیه ،میاد و تجارب زیادی کسب می‌کنه چراکه مسیر والای تکامل فراتر از هر نوع آزمون و خطای مادی توی این جهانه ، ما اومدیم تا بزرگ بشیم به وسیله همین تجارب آره خود من خیلی وقتا پیش اومده بگم چرا فلان درس ، من تجربه نمی‌خوام خدایا من درس نمی‌خوام.. اما باید پذیرفت بخشی از زندگیمون که توی این جهانه به وسیله همین موارد هم به نهایت خودش میرسه..

آنچه که تجربه شد و مثبت تلقی کردیم الان جزیی از خاطراته ، پس میتونم یه نتیجه گیری داشته باشم هرچند زخم هامون تا همیشه باهامون باقی بمونن و گاهی با یاداوریش حالمون بد بشه ، اما تهش اینه که همشون گذشتن و در زمان حال اثری از تجربه مجدد شون نیست و ما با یاداوریشه که یکمی گرفته میشیم یا خسته

اون موجودات تکرار نشدنی ، اتفاقات مثبت و تجربه های جالب و دوست داشتنی هستن که ذوق مارو هربار برانگیخته کردن و تکرار نمیشن ، صرفا به عنوان خاطره ازشون یاد می‌کنیم..

میتونم روحمون رو به یه دریا تشبیه کنم که در کنار وجود موجودای خوشگل و ماهی و صدف و ... حتی موجودات نایاب مسلما سنگ ریزه های سیاه هم داره ، مسلما جلبک های آلوده کننده هم داره (اون موجودات نایاب و خوشگل که حامل انرژی خوب هست دیدنشون تو دریا ، به اتفاقات مثبت و خاطرات زیبایی که نقش بستن و با مرور زمان بیشتر میشه تعدادشون ، تلقی میشن و اون سنگ ریزه و چیزایی که آلوده میکنن دریا رو به اتفاقات و تجربه های تلخ و سنگین.. آره سنگ های کف دریا تا همیشه باهاش هستن ، صدف ها و موجودات نایاب و تکرار نشدنی هم همینطور..

پس میتونم بگم از نظر خود من چیزی به نام التیام زخم وجود نداره و حقیقتا ما داریم با تمام زخمایی که خوردیم زندگی میکنیم و حتی اثرش توی ضمیر ناخودآگاه و روحمون باقیه ، با گذشت زمان تنها عادت کردیم به همزیستی با زخم هامون:)