Koki's home...‌᭄ྀ ‌

هیچ موقعیت ، شرایط و آدمی رو نمی‌تونیم به اجبار تغییر بدیم یا وادار کنیم انعطاف پذیر شن ، شاید خیلی وقتا این ماییم که باید خودمون رو تغییر بدیم ، همون‌طور که هستیم بی نهایت ورژن خوبی هستیم ولی تغییر برای قانع کردن و راضی نگه داشتن بقیه ؟ خیر هرگز ، به جاش تغییر رویه دادن واجبه و پیوستن به جریان طبیعی مسیر خودت! نیازی نیست کسی رو نگه داری ، کسی بخواد موندگار باشه برات تلاش می‌کنه ، خودتو ازشون بگیر ، این یعنی تغییر خود!

محکومیت به زندگی یعنی از هر تجربه چیزی بفهمیم که سری پیش اونو یاد نگرفتیم و طبیعت مجبور به تکرارش شده غمگین باش ، سوگواری کن و برون ریزی خودت رو با گریه خشم یا هرکاری ابراز کن ولی....

درس بگیر و عبور کن ، همین و بس!

خیلی وقتا به این فکر میکنم اگه فلان اتفاق نمیفتاد شاید ذوق بیشتری داشتم ، اگه فلان مدل تصمیم میگرفتم شاید حالم بهتر بود ، ولی در اون صورت هم باز یه سری اتفاق رو جذب میکردم که درس لازم رو بگیرم.. مهم اینه هربار که هر اتفاقی میقته بیشتر بفهمیم ما قوی تر از اون اتفاقیم ، تجارب زیادی جذب کردیم که فکر کردیم آخر دنیاس ولی بازم هنوز زنده ایم..

به کسی که نقشه اتفاقات روزمره و سال های زندگیمون و حواشی و رخداد هامون زیر دستشه ایمان دارم :)

ممکنه حتی یه آدم رو «عشق» تلقی کنیم ولی اون تنها یه فرصت بوده برای تغییر و ساخت مسیر جدید..

فرصت هایی که یهویی وارد زندگیمون میشن ، میتونن سرنوشت ساز باشن ، هر اتفاقی که میفته هرچقدر هم فکر کنیم منفیه باز به اندازه خودش می‌تونه درسی داشته باشه که نشه همینطوری ازش گذشت ، تلنگر بی نهایته و فرصت برای جبران هم همون‌طور ، خدا که بنده شو تنها نمیزاره ، خیلی وقتا درست زمانی که انتظار نداری یه تلنگر ضمیمه راهت میشه که تغییر دهنده خیلی چیزا میشه و تورو از نو میسازه!

وقتي ميبيني نميشه رها كن

تهش اتفاقی میفته که از پیش قرار بر رخدادش بوده و برای ما حامل درس! یه جورایی با جریان پیش رفتن باعث میشه ما بیشتر بفهمیم ، بیشتر یاد بگیریم ، بیشتر تجربه کسب کنیم ، بیشتر رشد کنیم و بیشتر بزرگ بشیم ، این بزرگ شدن هم یه وقتایی بخشی از پروسه تکامله!

رهـا کــن و با جریـــان طبیعـتــــ همــراه بــاش

چه بخوای و چه نخوای همونی میشه که باید میشده...