بیسکوییت دارچینی؛
Kanalga Telegram’da o‘tish
میانِ عطرِ بیسکوییت دارچینی و هزاران فکرِ بی‌قرار🍪🤎 http://t.me/HidenChat_Bot?start=8057717793
Ko'proq ko'rsatishEron184 211Toif belgilanmagan
492
Obunachilar
-324 soatlar
-177 kun
+9130 kun
Postlar arxiv
چی میشه که افراد توقع دارند که بدونِ این که حرف بزنند، آدمیزاد متوجه دلخوری بشه؟
چی میشه که افراد راه حل رو در سرد صحبت کردن، دیر جواب دادن یا از قبیل واکنش‌ها می‌بینند؟
واقعا چه اتفاقی می‌افته که افراد تصورِ داشتن علم غیب توسط اطرافیانشون رو دارن؟
حرف بزنید، حرف بزنید، حرف بزنید.
ـ کوثر
پروانه‌ای که بال دارد،
اما دلش هنوز به سنگی بسته است…
نه آن‌قدر سنگین که نتواند پر بزند،
نه آن‌قدر آزاد که واقعاً پرواز کند.
میانِ زمین و آسمان معلق مانده؛
جایی که امید درد می‌گیرد
و دل، به نخ نازکی از دلبستگی بند است.
بال می‌زند، آرام و بی‌صدا، انگار که نمی‌خواهد کسی صدای تقلا کردنش را بشنود.
هر تکانِ بال، یک شاید است، هر لرزش، یک اگر.
سنگ اما همان‌جاست، سرد، ساکت، بی‌تفاوت به رویای پرواز.
نه فریادی هست، نه شکایتی؛
فقط کششی خاموش میان خواستن و ماندن.
پروانه می‌داند آسمان نزدیک است،
نور را حس می‌کند، باد را می‌شنود،
اما ریسمان هنوز هست و همین کافی‌ست
تا آزادی فقط نزدیک بماند، نه ممکن
تو این دنیا یاد گرفتم که خدا هوای همه رو داره ولی ما نمیزاریم این کار خدا دیده بشه و در برابرش شکر کنیم همیشه به دنبال هیله‌ایم غیر از خدا هیچکس لیاقت رفاقت را ندارد
همه‌ی اونایی که بهترین مشاور برای بقیه هستن، موقع نیاز خودشون کسی کنارشون نیست، چون اون قدر خودشون رو قوی نشون دادن که بقیه فکرشم نمیکنن یه روزی اونا هم نیاز به کمک داشته باشن.
