بیسکوییت دارچینی؛
Kanalga Telegram’da o‘tish
میانِ عطرِ بیسکوییت دارچینی و هزاران فکرِ بیقرار🍪🤎 http://t.me/HidenChat_Bot?start=8057717793
Ko'proq ko'rsatishEron185 312Toif belgilanmagan
490
Obunachilar
+224 soatlar
-117 kun
+7430 kun
Postlar arxiv
Repost from «جهانِ پنهان من»
احمد شاملو میگفت:
عجب دنیاییست !
در کلّه پزی ها هم زبان از مغز گرانتر است
درست مثل جامعه !
که چرب زبانها از عاقلان ارزشمندترند!
14 Sen, 13:50
14 Sen, ~16:27
بعضی رفتنها فقط رفتن نیستند؛ انگار تکهای از خودت را جا میگذاری و برمیگردی، با جای خالیِ چیزی که دیگر نیست. پرندهها پرواز میکردند و میرفتند و من به این فکر میکنم که شاید هر کدامشان کسی را پشت سر گذاشتهاند؛ کسی که هنوز کنار پنجره ایستاده و به آسمانی خیره شده که دیگر قرار نیست او را برگرداند.
بعضی آدمها هم یک روز پرواز میکنند. بیآنکه بدانند کسی، تمامِ روزهای بعدش را با جای خالیِ آنها زندگی خواهد کرد و دردناکترین قسمتِ رفتن همین باشد؛ اینکه برای یکی، آخرین پرواز است، اما برای دیگری، آغازِ تمامِ دلتنگیهاست.
✍️🏻کوثر
14 Sen, 12:59
دوست داشتن یه نفر باید اینطوری باشه که:
دستت رو وارد روحش کنی و دنبال بزرگترین زخمش بگردی، بعد تمام عشق و علاقهت رو بریزی رو اون زخم.
14 Sen, 09:42
اگر شبی به مزارم رسیدی و بادی وزید،
بدان سلام من بود که گونهات را نوازش کرد؛
من رفتهام اما میان خاطراتت هنوز راه میروم.
14 Sen, 05:41
یادآوری:
باهم حرف بزنید، وگرنه ذهن بجاتون حرف میزنه و داستان میسازه.
14 Sen, 04:39
آدمهایی که همسطحِ شما نیستند، فقط یک راه برای همسطح بودن با شما سراغ دارند؛ آن هم این است که اعتمادبهنفستان را از شما بگیرند.
14 Sen, 04:36
و شاید ته این مسیرِ ناتمام، آرامشی باشد که همیشه دنبالش بودم و وقتی به آن رسیدم، بگویم: «ارزشش را داشت.» برای تمام شبهایی که گذشت، برای تمام اشکهایی که ریختم و برای تمام لحظههایی که با درد و سختی با امید ادامه دادم و جا نزدم.
13 Sen, 13:08
15 Sen, ~21:11
ولی این جمله خسرو شکیبایی: اگه اونی باشم که تو میخوای، اونوقت دیگه من، من نیست! یعنی دیگه منِ خودم نیستم.
13 Sen, 12:11
Repost from N/a
⟣این پیام و فور کنید چنلتون یه کلمه رندوم بهتون میگم، باهاش یه متن کوتاه بنویسید بخونم⭐️⟢
جوین باشید پیشم🩷
13 Sen, 11:03
14 Sen, ~04:19
تنها با قلب است که میتوان به درستی دید؛
چیزهای مهم با چشم، قابل مشاهده نیستند...
13 Sen, 08:47
به نام او
آدمها همیشه آنطور که در نگاه اول به نظر میرسند، نیستند. بعضیها پشتِ خندههایشان، خستگیهای بزرگی پنهان کردهاند و بعضیها پشتِ سکوتشان، هزار حرف نگفته دارند. ما معمولاً فقط تکهای از زندگی آدمها را میبینیم و خیلی زود درباره تمامِ وجودشان قضاوت میکنیم؛ بیآنکه بدانیم هرکس، جنگهایی دارد که هیچوقت برای کسی تعریف نکرده.
زندگی هم همین است؛ یک روز آنقدر قشنگ پیش میرود که فکر میکنی قرار است همیشه همینطور بماند و یک روز آنقدر سخت میشود که دلت میخواهد فقط بنشینی و از همهچیز فاصله بگیری. اما هیچکدام ماندنی نیستند. نه غم، نه شادی، نه آدمها و نه حتی سختترین روزها.
شاید رازِ زندگی همین باشد؛ یاد بگیری در میان رفتنها، ماندن را انتخاب کنی؛ در میان شکستها، دوباره شروع کنی و وقتی دنیا آنطور که میخواهی پیش نمیرود، باز هم برای فردایی که هنوز نیامده، کمی امید نگه داری.
آخرش میفهمیم بعضی روزها برای خوشحال بودن نیامدهاند، آمدهاند تا ما را آرامتر و قویتر کنند و شاید یک روز بفهمیم همان روزهای سخت، ما را به آدمی که قرار بود بشویم، رساندند.
-کوثر13 Sen, 08:46
