بیسکوییت دارچینی؛
Kanalga Telegram’da o‘tish
میانِ عطرِ بیسکوییت دارچینی و هزاران فکرِ بیقرار🍪🤎 http://t.me/HidenChat_Bot?start=8057717793
Ko'proq ko'rsatishEron180 108Toif belgilanmagan
505
Obunachilar
-124 soatlar
-407 kun
+12030 kun
Postlar arxiv
واقعاً کادوی دستساز یه چیز دیگهست؛ اینکه یکی بشینه و برای تو یه چیزی درست کنه، با دستای خودش، با حوصله، با کلی فکر و ذوق، بعد آخرش بگه "این رو فقط واسه تو ساختم" یعنی رسماً یه تیکه از قلبشو گذاشته توی کادو.
به نام او
امروز چند شاخه گل خریدم و راه افتادم سمت جایی که مدتها بود دلم میخواست ببینمت. وقتی رسیدم، چند لحظه همونجا ایستادم و به سنگ سرد مقابلم خیره شدم. نمیدونستم باید چی بگم، از کجا شروع کنم یا چطور باهات حرف بزنم؟ گلها رو آروم روی مزارت گذاشتم و کنارت نشستم. تمام راه رو اومده بودم تا فقط چند دقیقه باهات حرف بزنم؛ از روزهایی بگم که گذشتن، از اتفاقهایی که ندیدی و از دلتنگیهایی که بعدِ رفتنت هیچوقت تموم نشدن. میخواستم بدونی هنوز هم بعضی وقتها ناخودآگاه دلم میخواد چیزی رو برات تعریف کنم و وقتی اتفاق قشنگی میافته، اولین فکرم اینه که کاش بودی و میدیدی. ولی بعد یادم میاد تو نیستی. نمیدونم چقدر گذشت، فقط یادمه مدت زیادی همونجا موندم. از دلتنگیهام گفتم، از روزهایی که نبودنت رو بیشتر از همیشه حس کردم، از حرفهایی که به هیچکس نگفته بودم. چقدر سخته که آدم دلش بخواد کسی رو صدا بزنه و بدونه هیچ جوابی قرار نیست بشنوه. موقع رفتن، دوباره به گلها نگاه کردم و توی دلم گفتم: «کاش میشد فقط برای چند دقیقه برگردی، کاش میشد یه بار دیگه صدات رو بشنوم و بدون عجله باهات حرف بزنم.» بعضی دلتنگیها با آدم بزرگ میشن و بعضی نبودنها هیچوقت عادی نمیشن. تو رفتی، اما انگار یه تیکه از تموم روزهای من رو هم با خودت بردی. فقط میدونم دردت تا ابد توی سینهم میمونه.✍️🏻کوثر
