وهمِ سبز

به یه فنجون دبل تریاک نیاز دارم برای رهایی از این کابوس ها.

می‌پرسی چی نجاتم داد؟ سیب‌ سبز؛سیب سبز نجاتم داد.

چشمانم که به این خیلِ خروشان می‌افتد، هیبتی از شکوه در جانم می‌دود و پوستِ جانم به احترامِ عظمتش می‌لرزد. هر دم عمیق‌تر درمی‌یابم که ما شمارش‌پذیر نیستیم؛ ما موجیم، ما تپشِ پیوسته‌ی تاریخیم، انبوهِ نام‌هایی که در یک «ما»ی واحد قد می‌کشند. به ایرانی بودنم نه از سرِ عادت، که از سرِ آگاهی و عشق می‌بالم؛ و به هم‌وطنانم بیش از آن، به دل‌هایی که هم‌ضربان‌اند، به شانه‌هایی که زیر بارِ زور خم نشدند، و به مردمی که از ازدحامِ خویش، حماسه می‌آفرینند.

ای کاش مونیخ بودم.

آدم این جمعیت رو می‌بینه موهای تنش سیخ می‌شه. هر لحظه بیشتر می‌فهمم ما بی‌شماریم.🤍

ویدیوهای تجمعات مونیخ رو توی اکسپلور می‌بینم و بغض می‌کنم. اینهمه آدم از کار و زندگی و شغل و درس و همه‌چیزشون زدن، از جیب خرج کردن تا پرچم و هزارتا چیز دیگه بگیرن، خیلیا از جاهای دیگه سفر کردن به مونیخ، تا توی تجمع باشن. چقدر افتخار می‌کنم هم‌وطنتون هستم.

من کلا یک چیزی رو هیچ‌وقت متوجه نمی‌شم. کسی که طرفدار این حکومته چطور در تلگرام، اینستاگرام، توئیتر، تیک‌تاک، یوتیوب و… فعالیت می‌کنه؟ مگه همون آدم‌هایی که در رأس حکومتی هستن که این‌ها قبولش دارن، همون آدم‌هایی که این‌ها عقایدشون رو قبول دارن، استفاده از این ا‌پلیکیشن‌ها رو به نوعی ممنوع یا فیلتر نکردن؟ مگه اپلیکیشن‌های مخصوص خودشون رو درست نکردن؟ خب مثلا فعالیت داشتن توی توئیتر با باورهاشون تناقض نداره؟ یه حالت پارادوکسی نداره؟ ویدیوی استتیک گذاشتن توی تیک‌تاک واسه‌شون عجیب نیست؟ مثلا همون موقعی که دارن فیلترشکن خودشون رو روشن می‌کنن یک لحظه به این فکر نمی‌کنن که اصلا «چرا» من دارم فیلترشکن روشن می‌کنم، یا چرا گفتن «فیلتره و استفاده نکن» ولی من دارم زور می‌زنم که به این‌جا وصل بشم؟ خنده‌شون نمی‌گیره؟ مسخره‌س!

کاش می‌شد منم مثل تو فارغ از غوغای جهان آروم بخوابم.

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

عزیزانم لطفا مراقب خودتون باشید.🕊🤍

بدنم داره غم بزرگی رو تجربه میکنه؛ میتونم هر لحظه از روز ساعت ها بزنم زیر گریه، وقتی لباس میپوشم برم بیرون همونجا وسط اتاق میشینم و گریه میکنم، وقتی غذا میخورم اشک‌هام میریزه، وقتی میخوام بخوابم چشام از خسته شدن گریه‌ی زیاد روی هم میاد، وقتی اهنگ گوش میدم، وقتی مسواک میزنم، وقتی کتاب میخونم، وقتی میرم حموم. وقتی راجع به ساده ترین چیزها صحبت میکنم و گریه‌م میگیره، اینجاست که میفهمم من هیچوقت آدم قبل نمیشم؛ هیچوقت این روزارو یادم نمیره و هیچوقت هیچ چیز مثل قبل نمیشه.

الان آلبوم سوم هری وجود داره ولی تو دیگه بین ما نیستی و این باورکردنی نیست.

این است سرنوشت تلخ ما که از وجود زنده‌ی خود شرمنده‌ باشیم.

دلم تنگ شده بود:)

خدایا مراقب ما باش‌.

هرجا کجا که هستید مراقب خودتون باشید و سالم سلامت باشید🫂 به امید پیروزی.🕊✌️🏻