Dia's Diary𖦹

روزهام کوتاهه شب‌هام طولانی

لباس های زمستونی، کاپشن، چرم، بافت ها، کلاه و دستکش و شال های پشمی‌. وای از خوشحالی دلم میخواد پرواز کنم

Winter core:

ما دیگه پیش هم نیستیم اما من هنوز، برات آرزوهای خوب دارم.

به جای اینکه بهم بگه "دلقک" خیلی محترمانه و با ادبیاتی متفاوت‌ منظورش رو رسوند

حتی حافظ هم فهمیده من چقدر "بذله گو" هستم

رمال شدم.

شمع روشن کردم و دارم فال میگیرم.

احساس می‌کنم با اومدن زمستون یه موجی از جوزی بودن بهم منتقل شده.

پاییز هم رفت و خاطراتشو به جا گذاشت. پاییز رفتی؟ کاش منم با خودت می‌بردی.

A bunch of strange and unusual souls, somehow finding each other.

We’re all strange and unusual. that’s what brought us together.

I myself am strange and unusual.

خیلیا بهم میگن تو چقدر عجیب‌غریبی

میتونید بهم بگید خرافاتی, باشه. از آدمی که برای تصمیمات زندگیش تاس میندازه چه انتظاری میره؟

من ازون آدمایی هستم که بی مناسبت کتاب حافظ رو از کتابخونه‌ام برمیدارم و روحش و احظار میکنم تا به من بگه در آینده چی در انتظارم من هست.

انگار هر سال که میگذره تنها و تنها تر میشم.