چکاوک🕊

آنچه مردم از آن حرف می‌زنند، نه برایم جالب است و نه اهمیتی دارد. برایم از داستان‌های دور دست دنیا بگو. از آدم‌های گمشده در تاریخ، از موسیقی‌های غریبی که کمتر کسی آن‌ها را شنیده است، از ستاره‌ها، آسمان‌ها، رؤیاها.

خنده هایم دید و گفتا فارغی گویا ز غم گفتمش ما درد را با خنده کتمان می کنیم

از اوناس که قفلی میشه🖇🤍

ای زندگی؛ چو شادی چشم تنگ نباش، بخشنده باش مانندِ غم، مانندِ زمستان، مانندِ انتظار. محمود درویش

الهی مرا آن ده که آن به...

تابستون ۴۰۵ هم تموم شد... تابستونی که شاید بهترین و در عین حال بدترین تابستون عمرم بود. تابستونی که بیشتر شباش با گریه و بی قراری صبح شد اما همین اشک‌ها و دردها بودن که از من، یه آدم جدید ساختن. آدمی که حالا دیوونه‌وار عاشق این ورژن از خودشه.. شاید اتفاقات و درس‌هایی که این تابستون همراه خودش داشت عجیب‌تر و دور از انتظارتر از چیزی بودن که تصورش می‌کردم؛ اما همین دردها، همین روزهای سخت و همین تجربه‌های غیرمنتظره از من، یه آدم جدیدی ساختن.. آدمی که یاد گرفته قوی باشه، اما نه به این معنا که دیگه هیچ غمی نتونه ناراحتش کنه؛ بلکه به این معنا که هیچ غمی ارزش از دست دادن خودش رو نداره. یاد گرفته خودشو دوست داشته باشه و دنبال تأیید هیچ‌کس نباشه یاد گرفته همیشه لازم نیست قوی باشه و خودش و بابت چیزایی که کنترلی روشون نداره سرزنش کنه یاد گرفته توی سخت‌ترین روزها، بیشتر از همیشه با خودش رفیق باشه و فقط از خدا کمک بگیره. یاد گرفته بعضی جاها با دلش راه بیاد و بعضی جاها سرسختانه با خواسته هاش بجنگه! این تابستون درواقع نقطه‌ی عطفی بود برای تبدیل شدنم به یه دختر جدید ؛ دختری که یاد گرفت بعضی آدما رو با آغوش باز بپذیره و بعضی‌ها رو با خیال راحت بدرقه کنه. احساسات جدیدی و به لطف این تابستون تجربه کردم، چیزای زیادی یاد گرفتم و بیشتر از همیشه به خودم نزدیک شدم. توی تمام اون روزهای سخت، بالاخره تونستم خود واقعیم رو پیدا کردم. و با تمام سختی هایی که این تابستون داشت من ولی اونو از ته قلبم دوست داشتم🤍

پاییز قشنگم لطفا پر از روزای بارونی و حالِ خوب باش🧡✨

سلام بر فصل محبوب عاشقان🍂✨

باشد که روزگار خجل شود از صبر ما...

چیزهای ساده ای میخواهم✨ شب های آرام لیوانی چای کتاب‌هایم و گل ها

فردا دوباره پاییز میشه باز! بیا پاییز ، بیا که عاشقانت منتظرند....🍂

اگر دیدی میانِ ویرانه‌های خانه‌ای گلِ سرخی قد کشیده است، هرگز تعجب نکن. ما این‌طور دوام آورده‌ایم.

در من امیدی ست می آید و می رود اما هرگز نمی‌گویمش بدرود. محمود درویش

گفتم فراموشم مکن، گفتا تو در یادی مگر..؟!

اگر دیدی میانِ ویرانه‌های خانه‌ای گلِ سرخی قد کشیده است، هرگز تعجب نکن. ما این‌طور دوام آورده‌ایم

شبتون به زیبایی این پادکست🤍

آرزویم برایت این است، در میان مردمی که می‌دوند برای زنده بودن، تو آرام قدم برداری، برای زندگی کردن🪽🎀✨

آرزویم برایت این است، در میان مردمی که می‌دوند برای زنده بودن، تو آرام قدم برداری، برای زندگی کردن …🪽🎀✨