هزارو یک حس

درخت اگر چه تنهاست اما ایستادن را خوب بلد است...

ولنتاین؟ خیلی آغوش‌ها برای همیشه ناتموم موندن.

می‌نویسم از دینی که بکارت را مهم‌تر از بی‌گناهی می‌داند. از دینی که طناب دار را با پول عوض می‌کند. از دینی که برای فرار از مجازات، تجاوز را رسمیت می‌بخشد.از دینی که جنایت را در قالب حکم شرعی قالب می‌زند. از این دین متنفرم.

چو ایران نباشد ، تن من مباد بدین بوم و بر ، زنده یک تن مباد...

دیگر وطن را با “ت” بنویسید، تن های زیادی در آغوشش جان دادند.