یادداشت‌های مه‌آلود

بِسْــمِ اللهِ الرَّحْــمٰنِ الرَّحیـــمْ

چقدر دوست داشتم هر صبح گل نرگس می‌خریدم، و شاخه‌ای را به آدم‌هایی که هر روز می‌دیدم هدیه می‌دادم… و می‌گفتم: برای آرامشت، وقتی اللهم عجل لولیک الفرج می‌گویی. #یادداشتی_از_من

می‌خواستم در تاریکی غرق شوم، ولی دیدم نور و رنگ، زیباترند.

خدایا، روزم را با نور تو آغاز می‌کنم، ربّ من! قلبم را از غصه سبک کن و قدم‌هایم را به راهی روشن هدایت کن.

صَباحُ النّور

برگ‌های پاییز بهم یاد دادن که افتادن همیشه تلخ نیست... گاهی باید فرو بیفتی تا دوباره رویش کنی، بعضی افتادگی‌ها قشنگن، لازمن برای اینکه خودت رو از نو بسازی.

سختی‌ها ماندنی نیستند به قول شاعر: آنچه دیدی برقرار خود نماند وانچه بینی هم نماند برقرار

پاییز می‌آید تا یادمان بدهد رها کردن هم عبادت است. برگ‌ها می‌افتند، تا بگویند: ماندنی فقط «او»ست. «وَ یَبْقی وَجهُ رَبِّک» یعنی تنها ذات پروردگارت باقی می‌ماند.

"یکی از سؤالات در بدو ورود به برزخ این است که جوانیت را در چه راهی گذراندی؟!"

آرامش