５０５

فهمیدم سرما آدمارو قویی تر می‌کنه چه رفتار باهات چه پنج صبح زیر دوش

خیلی تغییر کردم، خودمم می‌فهمم. دیگه اون آدم قبلی نیستم؛ اون شور و شوقی که قبلاً داشتم دیگه تو وجودم نیست. بیشتر تنها شدم و حتی حال و توان حرف زدن با کسی رو هم ندارم. می‌خوام با کسی بشینم و گپ بزنم، دارم ادمای اطرافم رو آهسته‌آهسته از دست می‌دم. ولی باور کن این چیزی نیست که خودم انتخاب کرده باشم. فقط دیگه توان قبل رو ندارم. نه تمرکز دارم، نه حوصله، نه حتی می‌دونم چطور باید توضیح بدم چی درونم می‌گذره. هر روز به خودم فشار میارم، نه می‌تونم بگم خوبه، نه می‌تونم بگم بده. از حال خودم بی‌خبرم، چه برسه به اینکه بتونم حال کسی دیگه رو بفهمم یا براش توضیح بدم. وقتی می‌گن «کجایی؟ چرا کم پیدایی؟ چرا با ما حرف نمی‌زنی؟» شاید از بیرون فقط بی‌تفاوتی به نظر بیاد، ولی از درون خودم هم نمی‌دونم چی شده. فقط می‌دونم مثل قبل نیستم. شاید خیلی‌ها قضاوت کنن و بگن عوض شدی، سرد شدی یا دیگه برات مهم نیستیم. هرچی می‌خوان قضاوت کنن، ولی کاش تلاششون یه لحظه فکر کنن شاید خود این آدم هم نمی‌دونه با خودش چی شده. من فقط خسته‌ام؛ از توضیح دادن، از حرف زدن و حتی از تلاش برای اینکه خودمو بفهمم. نمی‌خوام کسی رو از خودم دور کنم، فقط فعلاً خودم نمی‌دونم با خودم چیکار کنم.

روزتون مبارک فرشته های آسمونی🖤.

کیستی تو

یاسین خسته شو

وای خدایا

🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

ملت کصخلن جدی

خابیما