زادهِ خیال…

هرچه نازش می کشم با چشم می گوید اِذهبَی آخر او قاریِ قرآن است و بچه مذهبی :) 🌪🤍

کاش…

بانو؛ این‌ها فقط دنبال یاوه‌گویی هستند اما چون مثل خویش شما را ندیدن شروع کردن به خالی کردن‌ عقده‌های شان… به این قسم آدم‌ها فقط باید افسوس خورد نه چیزی بیشتر . چون این‌ها نه درمان می‌شوند و نه تربیت!

شرافت حقیقی انسان را نه اعمال دیگران بلکه فقط و فقط اعمال خودش لکه‌دار می‌کند.

پس به دستی دست بده که دستت را نگاه بدارد، به جایی پا بگذار که زیر پای تو نلغزد.

بیشتر نگران وجدان خود باشید تا آبرو. از آنجایی که وجدان شما چیزی است که هستید، شهرت شما چیزی که دیگران در مورد شما فکر می‌کنند. و این‌که دیگران در مورد شما چه فکر می‌کنند مشکل آنهاست.

چقدر شب ها ظالم شده اند تمام خاطرات را به ذهن مان می‌آورد و چه بیرحمانه خواب را از چشمان مان میدزد. #شاهدخت_دورگه

و من خسته شده ام از اینقدر بی حوصله بودن و کلافه بودن و چه دشوار است بنی آدم چنین رنجی بکشد. #شاهدخت_دورگه

حس می‌کرد چیزی به نام امید در درونش زنده نیست؛ گویی کم‌کم تمام احساساتش را از دست می‌داد و به کسی بدل می‌شد که هیچ‌چیز برایش مهم نبود، جز گذر زمان. تنها دل‌خوشی‌اش این بود که روزی این رنج پایان یابد و جسم و روحش به آرامشی خاموش برسد. #شاهدخت_دورگه

نیامده بودی که بمانی… این را چمدان باز نشده ات ؛ گره کور کتانی ات و "حالا ببینیم چه می شود" هایت به من گفته بود

وصال تو رؤیایی بود؛ که در خواب کوتاهِ عصرانه‌ام دیدم. #صدف_امیری

خاطره‌ها گاه و بیگاه می‌آیند کنارم می‌نشینند می‌خندند.. گریه می‌کنند..

اما پیر نمی‌شوند!

پس از مرگ اگر جایی بودیم و یکدیگر را به جا نیاوردیم یادمان باشد ، تو عطر عشق میدهی من بوی شعر... #اصغر_اسماعیل_نژاد ✧ اقلیمِ قلم؛ آنجا که واژه، مرزها را به افق‌های بی‌پایان می‌سپارد. @A_Hakimi0

همه چیز اگر کمی تیره می‌نماید باز روشن می‌شود زود تنها فراموش نکن این حقیقی است بارانی باید، تا که رنگین کمانی بر آید! و لیمو‌هایی تُرش تا که شربتی گوارا فراهم شود و گاه روزهایی در زحمت، تا که از ما، انسان‌هایی تواناتر بسازد خورشید دوباره خواهد درخشید، زود خواهی دید _کوئین مک کارتی ‎

وقتی کسی در این جهان می‌میرد می‌گویند: کسی مُرده ولی در آن جهان می‌گویند: کسی متولد شده! در این جهان می‌گویند: از خود چه به جای گذاشته؟ در آن جهان می‌گویند: با خود چه آورده است؟

در نیمه دوم زندگی کم و بیش به این واقعیت می‌رسیم که سعادت تقریباً افسانه، و رنج واقعی است. لذا انسان‌های عاقل تنها به دنبال دوری از رنج و دستیابی به وضعیتی امن اند تا به دنبال لذت.

چیزی که ما از آن عمیقاً و شخصاً رنج می‌بریم، برای دیگران تقریباً غیر قابل درک و غیر قابل دسترسی است.

کلمات به تدریج خاک میخوردند و در ژرفای دل دفن میگردند.! #شاهدخت_دورگه

فدایت برین‌ام!!💜💜