“رُزِ وَحشی”

هرموقع بهم احتیاج داشتی بدون من آدم بدیم همونطور که به بقیه گفتی .

اگر بدانى چه مى كشم! وقتی در اين شهر درندشت به اميد ديدنت همه جا را مى گردم، حتی کوچه هایی كه تاكنون قدم در آنها نگذاشته ایی.

من همه محو تماشای نگاهت

من فقط دلم میخواست تو برای من آدم بهتری باشی، نه یه غريبه.

یه روزی از یکی میگذری ، و بعد از اون دیگه توانایی گذشتن از هر چیزیو داری.

هوشنگ ابتهاج…