Into the sun.

سهم من این‌ست سهم من این‌ست سهم من، آسمانی‌ست که آویختن پرده‌ای آن را از من می‌گیرد سهم من پایین رفتن از یک پله متروکه‌ست و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن سهم من گردشِ حزن‌آلودی در باغ خاطره‌هاست و در اندوه صدایی جان دادن که به من می‌گوید: دست‌هایت را دوست می‌دارم؛ دست‌هایم را در باغچه می‌کارم سبز خواهم شد، می‌دانم، می‌دانم‌، می‌دانم. - فروغِ‌جان

و اما من کی هستم؟ بدون آهنگ‌های اِبی، اشعار فروغ‌ فرخزاد و محبت واژه‌های سپهری، عشق به تابندگی خورشید، نوشتن، صحبت درباره فیلم‌ها و داشتن موهای فر؟

از جمله روزهای بی‌برنامه.

«از پنجره‌ی چشم‌هام، یه باغ آفت‌زده ببین‌.»

بعضی‌ از آهنگ‌ها به‌قدری شاهکارن که تنها گوش دادن بهشون از نظرم کافی نیست. انگار باید درونشون حل بشم، همرنگ‌شون بشم و بذارم به جای خون در رگ‌هام نفس بکشن.

چقدر از پیچش عطر دارچین بین‌ انگشت‌های دست خوشم میاد.