سقوط یک ستاره

توی موقعیتی از زندگی هستم که می‌خوام بگم I'm so sick of seventeen where is my fucking teenage dream ولی متاسفانه دو ماهه دیگه بیست سالم میشه.

حتی شوخی اینکه بله از تلگرام بهتره هم زشته.

حوصله موصله ندارم، می‌خواهم در تابوتم دفن شوم، تاریکی دارد بر من پیروز می‌شود و میل به حرف زدن در من خاموش شده است.

انقدر نسبت به همه چیز اینجوری ام "خب که چی" که وا.

چطوری گذشت؟ از خواب بیدار شدم و به سقف زل زدم، کلاس های دانشگاه رو شرکت کردم و رفتم باشگاه، شب ها تا چهار صبح بازی کردم و فیلم دیدم و نان استاپ مغزم رو مشغول کردم تا به هیچ چیز فکر نکنه. بعد یکجا ترکیدم و ۱۵ ساعت خوابیدم بیدار شدم و مطمئن بودم که نفس کشیدن برام سخت شده دوباره خوابیدم. بعد، ۱۴ ساعت یا حتی بیشتر خوابیدم تصمیم گرفتم که انرژی کافی برای بیرون رفتن رو ندارم پس یکم بعد تر باز خوابیدم... حالا عینک خوش بینیم رو دوباره گذاشتم سر جاش و دوباره رسیدم اول این لوپ سرکوب احساسات یک جوان ایرانی بدبخت.

آدم چطوری باید با از دست دادن علایقش کنار بیاد؟

ببینید دوستان من در حال حاضر هم چیزی برای از دست دادن ندارم اگه پایان ترم هام حضوری بشه قطعا خودم رو میکشم ممنونم.

تا به همون فلاکت نرسیم که حتی نون نداشته باشیم کسی به خودش تکونی نمی‌ده.( منظورم از نون لترلی نونه نه اینکه گرونی بیداد کنه.)

چند روز پیش برای درس عنقلاب اسلامی ارائه دادم. ارائه ام در مورد انقلاب روسیه بود کلید تغییر دادن همچی اعتصابات سراسری مردم و اعتراض برای نون بود.

دوست داشتم فوتودامپ کنم ولی هیچ فتویی برای دامپ کردن نگرفتم.

دیگه نه دود سیگاری هست نه خوابگاهی نه دغدغه ای برای زنده موندن و گذروندن. امروز فرسنگ ها از اون دغدغه ها دور ترم، بدبختی گریبانمون رو گرفته و ما همگی محکومیم به مرگ دست جمعی.

منم تبدیل شدم به دود سیگارم پشت بوته های خوابگاه.

فقط خوشحالم که مرده.

کاش یک وایت هموفوبیک کارتن خواب توی لس آنجلس بودم ولی ایرانی نبودم.

۳۰۰ هزار تومن پول کانفیگ دادم که بیام یه سک سک کنم برم.

چی بگم والا

واقعا خیلی برام خنده داره، من همیشه عادت داشتم وقتی زندگی خیلی سخت می‌شد دیجیتال دیتاکس کنم. اینستاگرام، تیک‌تاک، حتی تلگرام و چنل های دیلیم رو پاک می‌کردم و از گوشی فاصله می‌گرفتم. قسمت دردناک و خنده آور اینه ج.ا تصمیم گرفته برای ۸۰ میلیون ایرانی دیجیتال دیتاکس تحمیلی انجام بده. اگه میدونستم اوضاع اینجوری میشه بیشتر توی تیک تاک ول می‌چرخیدم. این جور چصی ها به ایرانی بدبخت، شرقی غمگین جماعت نیومده.

تو این شرایط هم واقعا یکسری حرومزاده بودن خودشونو اثبات می‌کنن.