مگر تمام عمر چندتا بـهمنـہ ؟

‏این زندگیِ ناجالب در شأن انسان جالبی مثل من نیست.

‏آدم سوار مترو که می‌شه می‌فهمه اکثر آدم‌ها چقدر عجیب و غریب‌ان.

مشهد انقدر دارک شده که خونه موندن و درس نخوندن رو به همه‌چی ترجیح میدم :)

گلدن تایم خیلی مهمه شما اگه 10/10 هم باشید ولی به وقتش نری جلو دیگه تمومه.

‏آدم ذره ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت می‌کنه.

سعدیا گفتی که مهرش می رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد

‏بزرگسالی خیلی داره بهم آسيب می‌زنه، ديگه نمی‌خوام بزرگتر از این بشم.

‏خیلی باحاله که با آدما عین خودشون برخورد که می‌کنی بهشون بر می‌خوره.

احساس منو هاروکی موراکامی تو کتابِ جنگل نروژی خوب توصیف کرده: وقتی چیزی مرا رنج می‌داد در مورد آن با هیچکس حرفی نمی‌زدم خودم در موردش فکر می‌کردم به نتیجه می‌رسیدم و به تنهایی عمل می‌کردم نه اینکه واقعاً احساس تنهایی بکنم نه بلکه فکر می‌کردم که انسان‌ها در آخر خودشان باید خودشان را نجات بدهند.

‏من به بخشیدن آدما ادامه می‌دم تا وقتی که تفنگ بخرم

بغل کردنو دوست تدارم؛ اما بغل کردنِ آدمای مورد علاقم :)

Mansour :

آدم چیزی رو که خیلی بخواد راحت ول نمی‌کنه؛ گول نزن خودتو.

Death and I have been scandalously intimate for quite some time now

آدم‌های دورش کمتر و کمتر میشدن اما براش مهم نبود، معتقد بود اگه خودش رو داشته باشه عملا کم و کسری نداره و باز هم میشه زندگی کرد؛ بی احساس یا بی‌رحم نبود، فقط رو آدم‌ها حساب نمی‌کرد، ته داستان رو خوب می‌دونست، دیگه امیدش فقط به خودش بود.