زیبایِ مَن ؛

بغض درون صدایت را میبوسم زیبایِ مَن

تلخ است که در خواب، تو را این‌همه نزدیک می‌بینم و در بیداری، این‌چنین از من دوری ؛ چه غم‌انگیز است فاصله‌ای که میان رؤیای تو و حقیقتِ وجودت افتاده، زیبایِ من؛

چرا اون حرفارو توی خواب بهم گفتی ؟ چرا اجازه دادی که طعم اغوشت رو دوباره بچشم؟ حالا چطوری عشق شیرینت رو فراموش کنم؟ چطوری ادامه بدم وقتی همچیو یاداوری کردی؟ برای فراموش کردنت باید دیگه چیکار میکردم که نکردم ؟ چطوری خودمو آروم کنم چطوری چشمای سیاهتو فراموش کنم؟ چطوری باید لبخندتو فراموش کنم؟ چطوری صدای بغض آلودتو که واضح بهم گفت دوستم داره رو فراموش کنم؟ چطوری از برق چشمات و درخشش لبخندت بِگذرم زیبایِ مَن ؟

لازمه که یه بار دیگه تاکید کنم فقط و فقط فور آزاده تالیاهام 🫴

من مشکل اعتماد کردن ندارم من مشکل ( میدونم آخر این داستان چه اتفاقی میوفته) دارم !

چی میشه که بعضیا انقدر خودشیفته میشن و بهت اهمیت میدن تا تو بهشون اهمیت بدی و اصرار دارن که خودشونو چیزی نشون بدن که نیستن ؟

?

اگر روزی جز لبخند تو ؛ چیز دیگری را تمنا کردم به عشق من و کل جهان شک کن زیبایِ مَن !