شهربند هوای جانان

هروقت با اشعار جناب سعدی مواجه میشم حس می‌کنم یک استاد جوان ادبیات معاصر این ابیات رو پدید آورده. فکر کنم شما هم مثل من باورتون نمیشه که سعدی برای قرن هفتم باشه.

ای یار ناسامان من، از من چرا رنجیده‌ای؟ وی درد و ای درمان من، از من چرا رنجیده‌ای؟ ای سرو خوش‌بالای من، ای دل‌بر رعنای من! لعل لبت حلوای من، از من چرا رنجیده‌ای؟ بنگر ز هجرت چون شدم، سرگشته چون گردون شدم وز ناوکت پرخون شدم از من چرا رنجیده‌ای؟ گر من بمیرم در غمت، خونم بُتا در گردنت فردا بگیرم دامنت، از من چرا رنجیده‌ای؟ من سعدیِ درگاه تو، عاشق به روی ماه تو هستیم نیکوخواه تو، از من چرا رنجیده‌ای؟

✍🏻 سـعـدی

من می‌روم ز کوی تو و دل نمی‌رود ..

وقتی از همکلاسیات دوری و تنهایی درس میخونی :

غلط است هر که گوید که به دل رَه است دل را دلِ من ز غصه خون شد، دلِ او خبر ندارد

✍🏻 وحشی بافقی

چقدر استاد مشایخی قشنگ گفتن: مرد باید گریه کردن هم بلد باشه.

اگر شاعر نمے بودم دلم می خواست گلوبندے شوم از گردنت خود را بیاویزم

✍🏻 حسین زحمتڪش

چون مفلسے که بی‌خبر افتد رهش بہ گنج مـی‌مـیرم از تبسّم صـبحِ وصـالِ او

✍🏻 سالک قزوینے

چه کسی گفت که در عالم بالاست بهشت هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت دوزخ از تیرگی بخت درون تو بود گر درون تیره نباشد همه دنیاست بهشت

✍🏻 صائب تبریزی

در جوار حرمش هرکه دعاگوست بگو جای ما در وسط صحن فقط گریه کند

زن آنقدر موجود ارزشمند و مهمی است که همیشه پیش خدا دعا کردم خدایا به خانواده‌هایی دختر بده که بتوانند از آن به بهترین وجه مراقبت کنند و به بهترین وجه به آن دختر محبت کنند و قدر دخترشان بدانند‌. زن ها معلم اصلی انسان‌ها هستند. چه نقشی حیاتی تر از نقش مادر در یک خانواده؟ چه نقشی حیاتی تر از نقش همسر برای یک مرد در مواجه با جنگ های پی‌ در پی زندگی؟ در طول تاریخ دیدیم که دلاورمردان و قهرمانان ایران زمین در دامن پاک مادرشان پرورش یافته‌‌اند و به همین سبب تاثیرگذار شدند.

ای دل، نگفتمت که به چشمش نظر مکن کز غم، چنان شوی که نبینی بخواب، خواب

✍🏻 خواجوی ‌کرمانی

آری من اشتباه می‌کنم و بعد احساس پشیمانی دارم.

بر دوشِ من بریز سرانگشتِ زلف را تا خط‌به‌خط مرور کنی تازیانه چیست!

✍🏻 حسین جنتی

بیت آخرش :)))))))))))))))

سلام شبت بخیر اگه روزی منو دیدی که در ایام جوانی موهای سرم سفید و چهرم شکسته شده، تعجب نکن. من از داغِ دلِ پدران و مادران میناب هر روز در حال پیر شدنم. از اون بدن های تیکه تیکه شده هر روز مثل شمع می‌سوزم و آب میشم.

زد آتش در دلم چون شمع، دیدار این چنین باید نگه در دیدهٔ تر سوخت، رخسار این چنین باید تپد دل در بر از طرز خرام تازه شمشادش غبارم را به شور آورده، رفتار این چنین باید خـمـارآلـودهٔ مـنّـت نیم از سـاغـر و مـیـنـا شرابم خون، دلم پیمانه، خمّار این چنین باید ز شمع کلبه ام باشد شرر در سنگ روشن تر سیه روزان هجران را شب تار این چنین باید حزین از دامن پاک نفس، صیقل زدی دل را غبار از خاطر ما رفت، گفتار این چنین باید #حزین_لاهیجی

مثل ماهی که تقلا بکند در پی آب؛ موج موهای تو غرقم نکند می‌میرم‌🩶

✍🏻 طاها محمدی