اودیسئوس.

ج.ا من رو سیگاری می‌کنه آخر

The pose I hit when I search for a certain kind of sickness and safe search gets automatically activated

I have lost count of the days. Every day is the same chaos.

Disappointment after disappointment

My pretty boy :»»

تو بگو ای چرخ خموش، بی‌رحم و عبوس که در این زجر پوچ لیک ناگزیر خرد را چگونه باید خورد، گر او در گریز که شراب امید، با این ترشی تیز تا کی مرحم بی‌تابی این بانگ و ستیز که من از پنجره ی مرگ فراپوشیدم اما جز او هیچ یک راه گریز نیافته، باز شرابم را نوشیدم و در تلقین دیدن سراب نجات من تعقل را، موقت فراموشیدم و از خوف بازگشت ترس‌هایم شکار کردم و پوستشان پوشیدم “ایوانْدِر .

I wish I wasn’t so difficult to deal with.

فقط یک دیوانه‌ی جانی با آیکیوی زیر صد می‌تونه توی این شرایط ترقه بزنه

الان وقتشه که کتاب‌های مخصوص این تایم از سال رو در بیارم و با کامو دوتایی miserable باشیم و به هوای گرم نفرت بورزم نه اینکه باکتری بخونم.

She said “Don't get too close. It's dark inside. It's where my demons hide.” And he answered “Get too close, there is a hell inside of me, it’s where your demons can live.”

Dare I say they made me emotional, they grew up as we all did.

“Air nomads are formed from the mist. We walk the world for a moment in time then we return to the eternal wind.”

Chris Isaak is the voice of my soul.