𝐬𝐭𝐚𝐫𝐬..
Kanalga Telegram’da o‘tish
381
Obunachilar
+324 soatlar
-377 kun
+5630 kun
Postlar arxiv
380
اون حسی که یهو از یه ارتفاع بلند برات سقوط میکنن همه،
و جز سکوت هیچ صدایی نیست؛
نه صدای شکستن،
نه صدای رفتن،
فقط یک سکوتِ سنگین که انگار تمام دنیا توی اون لحظه نفسش رو حبس کرده.
میایستی و نگاه میکنی،
به جای خالیِ آدمهایی که تا چند لحظه پیش بودند،
و تازه میفهمی بعضی رفتنها
با خداحافظی اتفاق نمیافتن؛
فقط یک روز،
آدمها از جایی درونت سقوط میکنن
و تو میمونی
با خاطرهای که هنوز صدایشان را دارد،
اما خودشان دیگر نیستند.
و شاید دردناکترین قسمت ماجرا این باشد:
هیچکس نمیفهمد
چقدر از تو هم
همانجا سقوط کرد؛
چون بعد از رفتنِ همه،
تو هنوز ایستاده بودی.
فقط دیگر
خودت نبودی.
