𝗔

قپالی قندر کره نقد بور و قینو کریای جوری کمد گل و گل ری بکید زوله زا کونت پان

چند تا دیگه گفتم یکی از بچه ها بهم یاد بده

این نسخه رو چند وقتی میشه دیگه برای فروش نداره البته:)

مثلا من دارمش.

محکوم به ادامه مجبور به تحمل.

حرفو عمل یکی باشه قشنگه گوه خوردنو که همه بلدن.

اعتمادم به دخترا در این حده که همش فکر میکنم همه چی یه نقشست

از ادم ضعیف و ترسو اصلا خوشم نمیاد

شهر عجیبیه:)

او را با یک سیک،تیر به آدم های هم لیگ خودش واگذار کنید

افرین که ثبات اخلاقی ندارید.

اونی که تو شلوغی و شلوغ بودن دورو ورش مهم باشی و یادت کنه و به فکرت باشه اصله کاری و باید هواشو داشته باشی وگرنه تو تنهایی که همه هستن فرقی ام ندارع دوست و رفیق یا پارتنر باشه.

من با معرفت بزرگ شدم،نه با منفعت ارتباطم با آدما بر اساس نونو نمکه نه ریا و نقشه!

امروز یکی بهم گفت ابتین تو که از فلانی انقدر چیز میدونی چرا بگاش نمیدی؟ بهش گفتم ما همرو دوست داریم؛با همه دوستیم؛مگه اینکه طرف مقابل دشمنی کنه؛شروع کننده چیزی نیستم اما خب برای ادامه دادن چیزای قشنگی بلدم.

زمان خیلی چیزارو ثابت میکنه مخصوصا آدمارو.

به هر جایی میشه عادت کرد جز جای خالی!

اعتماد خار همه چیو میگاد.

شب نیست که قطار فکرو خیاله‌.