گرگےدر دادگاه خدا.

اگه بهت می‌گم من بیشتر دوست دارم؛ صرفاً منظورم این نیست که از‌ اندازه ای‌ که تو منو دوست داری، بیشتر دوستت دارم. منظورم اینه از تموم روزای بد پیش رومون بیشتر دوستت دارم، از هر فاصله ای ‌که بینمونه بیشتر دوستت دارم، از هر آدمی که سعی کنه بینمون بیاد بیشتر دوستت دارم، از هر دعوایی که داشتیم بیشتر دوستت دارم، از هر نقصی که فکر می‌کنی داری بیشتر دوستت دارم، منظورم اینه من تورو بیشتر از خودم دوست دارم. منظورم اینه که من تورو بیشتر از هرچیزی دوست دارم.

تو‌ دقیقا همونقدری که ماه شبو قشنگ میکنه، زندگیمو قشنگ کردی.

لبخندش، مثل شب‌هایی بود که در آن تاریکی چیزی بیشتر از خورشید را پیدا می‌کردی چیزی که در هر دیوانه‌ای می‌درخشد.

و میان تمام هیاهوی دنیا یک حقیقت آرام و بی‌رحم می‌درخشد: برخی دلتنگی‌ها را نمی‌شود خاموش کرد!

در دلش چیزی لرزید… شبیه آخرین نت یک موسیقی نیمه‌کاره که هنوز می‌خواهد ادامه پیدا کند اما نمی‌داند کجا باید تمام شود. - نامه‌ی گمشده‌ی رز

نزدیکم به تو مثل اسفند به فروردین دوری از من مثل فروردین تا اسفند..

و کسی را که عاشق زمستان و هر تکه از کریستال های برف است، شعر میداند، داستان می‌گوید، قهوه را تلخ مینوشد، از تنهایی می‌ترسانی؟!

گاهی نور در کالبد یک انسان وارد زندگی‌ات می‌شود.

گفت:«فرق رویا با آرزو چیست؟» گفتم:«آرزو یک حقیقت نزدیک است ولی رویا یک آرزوی شیرین دست نیافتی!» گفت:«من رویا هستم یا آرزو؟» گفتم:«رویایی که به حقیقت پیوستن آن یک آرزوی شیرین است.»

گاهی فکر می‌کنم شاید او، همان تکه‌ای از آفتاب است که به زمستان رسیده، آنقدر گرم و آرام که هر چیزی را از سرما و خشکی نجات می‌دهد.

حرف زدن با او، شبیه به آرامش لحظات ابتدایی یک روز بارانی بود.

من از هفت آسمان و دو عالم نمی‌خواهم چیزی نصیبم شود، فقط می‌خواهم در قلب یک نفر، به‌اندازه‌ی یک نفر جای امن داشته باشم.

تو همون موزیکی هستی که دلم نمیاد برای هیچ کسی بفرستمش.

اگه مسابقه “هرکی منظورشو بدتر رسوند” برگزار شه، من با اختلاف اول میشم.