Polaris

‏ایرانی شاد فقد یه نوشته بود روی نوار کاست.

تهِ این اسفند بهاری نیست.

‏به عنوان یه دختر پک جنگنده بیشتر خوشحالم میکنه تا پک لوازم آرایشی.

ناز پرورده ای چه دانی درد چیست.

امشب‌هم‌تلخ‌ام. فعلا‌نچش.

‏اگر توافق انجام شد به آمریکا بگید این بمب‌افکن‌های که آورده خاورمیانه رو بدون استفاده برنگردونه. ما جمع می‌شیم یه جا بیاد حداقل مارو بمبارون کنه.

‏حالا انقدر امروز فردا ميكنن ميشه چهارشنبه سوري ما نميدونيم بمبه ، ترقس

در را بستم و برای همیشه از آن‌جا رفتم؛ برای من همیشه درها بسته بودند، این یکی را هم خودم بستم.

در انتظار تو نیستم؛ در انتظار منم که با تو رفت.

من در سخن گفتن ناتوانم٫ خداکند که تو در خواندن چشمانم ماهر باشی.

از کلمات : « کانفیگ » « مذاکره » « وصلی؟ » « پروکسی » « فوری » « جنگ » حالم بهم میخوره.

وقتی موضوعی که کل روز وانمود کردی یادت رفته، شب میاد یقه‌تو می‌گیره.

‏احترام؟ من کیرمو می‌کنم تو عقیده‌ای که بخاطرش آدم می‌کشین

‏دیدی وقتی شمع روشن میکنی، دست‌هاتو دورش میگیری که باد خاموشش نکنه؟ یه ذره امید ته دلم مونده؛ با دست‌های لرزون نگهش داشتم، چون اگه اون خاموش بشه، منم دیگه خاموش میشم